Johnny gaat op zoek naar zijn moeder die in Hongarije haar vader zoekt.

Gevonden!

Johnny is boos! Hij en zijn vader hebben broer David van de trein gehaald. Maar die is zonder hun moeder uit Hongarije teruggekomen. Zij is daar gebleven om op zoek te gaan naar haar echte vader, een communist, en komt pas terug als ze hem gevonden heeft. Johnny weet er wel wat op. Zijn vader moet zodra ze thuis zijn meteen bellen om te zeggen dat ze naar huis moet komen. Dat doet ze ook als hij te lang bij zijn vriendje blijft. ‘Dan gaat ze altijd bellen. (…) Nou dan sjees ik maar weer naar huis. Dan moet ze dat zelf ook doen.’

Maar zijn moeder komt niet thuis. Het leven van Johnny staat op zijn kop. Zijn vader is veel op zijn werk en heeft er weinig idee van hoe hij voor zijn zoons moet zorgen. Johnny is vaak alleen en moet helpen in het huishouden. Hij vindt het moeilijk. ‘Alles moet ik altijd alleen doen. Elke dag mijn bed opmaken. Elke dag boodschappen doen. (…) Dat horen kinderen niet te doen. Daar zijn moeders voor.’ Hij voert veel gesprekken met zijn vis Blenko. Maar als dat niet meer helpt tegen de angst om alleen thuis te zijn, zit hij tussen de middag met een bezem naast zijn stoel zijn boterhammen te eten. ‘Want als er een inbreker komt, moet ik hem meteen neerslaan!’

Via mailtjes probeert Johnny zijn moeder over te halen naar huis te komen. Als dat niet lukt, besluit hij haar te helpen in haar zoektocht. Eerst ondervraagt hij zijn oma, die hem belangrijke dingen over zijn moeders verleden vertelt. Daarna reist hij met tante Hil en vriendje B.B. af naar Hongarije om zijn moeder op te halen. Tijdens die reis ontpopt Johnny zich als een ware speurneus.

In "Mama, kom terug!", het derde boek van Thérèse Major over Johnny Mooiweer, onthult Johnny tijdens een ontroerende ontdekkingsreis niet alleen de waarheid over zijn moeders verleden. Tijdens die zoektocht leert hij ook zichzelf beter kennen. Johnny groeit van de dingen die hem overkomen. Als hij met zijn oma praat over hoe zijn opa uit Hongarije is gevlucht denkt hij: ‘Die is begonnen met vluchten. (…) Maar als de mensen gewoon honderd jaar thuis bleven, (…), dan weet iedereen waar-ie zit en hoeft niemand iets uit te zoeken, zoals mijn moeder.’ En verder: ‘Ik word een man zoals het hoort. Een blijver. Direct als ik thuis ben, begin ik ermee.’ "Mama, kom terug!" zit vol met deze diepe gedachten, waarmee Major opnieuw laat zien dat ze weet welke gedachtekronkels een tienjarige jongen kan hebben.

Kijk ook op Hyves: www.johnnymooiweer.hyves.nl

Yvonne.