Lezersrecensie
één grote, zorgvuldig opgebouwde mindfuck
Kil stond al een tijd op mijn TBR-lijst en na het lezen kan ik maar één ding denken: waarom heb ik dit boek niet eerder opgepakt? Wauw. Wat een verhaal. En vooral: wat een mindfuck.
Het verhaal speelt zich af op twee van mijn favoriete plekken: Rome en het Gardameer. Alleen al de setting zorgt voor een fijne sfeer, maar het zijn vooral de personages en de manier waarop hun verhalen met elkaar verweven zijn die indruk maken. We volgen onder andere Paloma, Coco, Cassie, de familie Rossi, Alex en Scarlet. In eerste instantie lijkt dat een flinke cast, maar Johnny Bollé weet dit zó overzichtelijk te houden dat je nooit het gevoel hebt de draad kwijt te raken. Elk personage heeft een duidelijke rol en blijft je gedurende het hele verhaal bij.
De hoofdstukken wisselen tussen heden en verleden, waardoor je telkens een klein stukje van de puzzel krijgt aangereikt. Net genoeg om nieuwsgierig te blijven, maar nooit genoeg om het volledige plaatje te zien. Tot het einde bleef ik me afvragen wie Scarlet precies is en wat er nu écht is gebeurd. Juist dat gevoel van onzekerheid zorgt ervoor dat je door blijft lezen; je móét weten hoe het zit.
Het verhaal is spannend, mysterieus en psychologisch ijzersterk opgebouwd. Ik werd meerdere keren bewust op het verkeerde been gezet en dacht het door te hebben, om vervolgens weer alles te moeten herzien. Het einde zag ik totaal niet aankomen en ook de wending rondom Alex had ik absoluut niet voorspeld. Alles valt uiteindelijk op een manier samen die zowel verrassend als overtuigend is.
De schrijfstijl van Johnny Bollé is helder, beeldend en scherp. Hij zet scènes zo neer dat je als lezer automatisch aannames gaat doen en zelf verbanden legt – om die vervolgens genadeloos onderuit te halen. Een boek schrijven dat voelt als één grote, zorgvuldig opgebouwde mindfuck? Dat is een kunst, en Johnny Bollé beheerst die tot in de puntjes.
Kil is een boek dat je niet alleen leest, maar ervaart. Een absolute aanrader voor liefhebbers van psychologische spanning en verhalen die je nog lang bijblijven.
Het verhaal speelt zich af op twee van mijn favoriete plekken: Rome en het Gardameer. Alleen al de setting zorgt voor een fijne sfeer, maar het zijn vooral de personages en de manier waarop hun verhalen met elkaar verweven zijn die indruk maken. We volgen onder andere Paloma, Coco, Cassie, de familie Rossi, Alex en Scarlet. In eerste instantie lijkt dat een flinke cast, maar Johnny Bollé weet dit zó overzichtelijk te houden dat je nooit het gevoel hebt de draad kwijt te raken. Elk personage heeft een duidelijke rol en blijft je gedurende het hele verhaal bij.
De hoofdstukken wisselen tussen heden en verleden, waardoor je telkens een klein stukje van de puzzel krijgt aangereikt. Net genoeg om nieuwsgierig te blijven, maar nooit genoeg om het volledige plaatje te zien. Tot het einde bleef ik me afvragen wie Scarlet precies is en wat er nu écht is gebeurd. Juist dat gevoel van onzekerheid zorgt ervoor dat je door blijft lezen; je móét weten hoe het zit.
Het verhaal is spannend, mysterieus en psychologisch ijzersterk opgebouwd. Ik werd meerdere keren bewust op het verkeerde been gezet en dacht het door te hebben, om vervolgens weer alles te moeten herzien. Het einde zag ik totaal niet aankomen en ook de wending rondom Alex had ik absoluut niet voorspeld. Alles valt uiteindelijk op een manier samen die zowel verrassend als overtuigend is.
De schrijfstijl van Johnny Bollé is helder, beeldend en scherp. Hij zet scènes zo neer dat je als lezer automatisch aannames gaat doen en zelf verbanden legt – om die vervolgens genadeloos onderuit te halen. Een boek schrijven dat voelt als één grote, zorgvuldig opgebouwde mindfuck? Dat is een kunst, en Johnny Bollé beheerst die tot in de puntjes.
Kil is een boek dat je niet alleen leest, maar ervaart. Een absolute aanrader voor liefhebbers van psychologische spanning en verhalen die je nog lang bijblijven.
2
Reageer op deze recensie
