Vanaf bladzijde 1 volledig verkocht!

Na de eerste boeken van Helen Fields met hoofdpersonage Connie Woolwine wist ik dat ik ook dit verhaal niet kon laten liggen. Ondanks al haar eigenaardigheden vind ik haar een heel leuk personage. Juist die combinatie van scherpte, kwetsbaarheid en eigenzinnigheid maakt haar zo interessant om te volgen.

Vanaf de eerste bladzijde zit je helemaal in het verhaal en laat De stalker je niet meer los tot je het uitgelezen hebt. Helen Fields beheerst de kunst van spanning opbouwen tot in de perfectie: korte hoofdstukken, een dreigende sfeer en steeds nét genoeg informatie om vast te houden. Je voelt continu dat er iets gaat gebeuren, en dat maakt stoppen met lezen bijna onmogelijk. Die combinatie zorgt ervoor dat je telkens denkt: nog één hoofdstuk dan, terwijl je eigenlijk al veel te laat bent.

De personages zijn sterk uitgewerkt en vullen elkaar stuk voor stuk aan. Ze voelen geloofwaardig en menselijk, waardoor je je echt betrokken raakt bij wat er gebeurt. Je leeft met de slachtoffers mee en voelt hun emoties en angsten, wat het verhaal extra binnen laat komen.

Wat Fields wat mij betreft echt sterk maakt, is hoe ze misdaad, emotie en tempo combineert. De onverwachte wendingen zetten je telkens op het verkeerde been. Elke keer als je denkt dat je weet hoe het zit, krijg je in de laatste hoofdstukken een twist die je totaal niet zag aankomen, zo een die je echt als een bus van links raakt. Typisch Helen Fields: die ene twist die alles weer op z’n kop zet.

Conclusie: De stalker is een zenuwslopende, verslavende thriller met sterke personages en een plot vol verrassingen. Absolute aanrader voor liefhebbers van spannende, snel lezende misdaadromans.