Psychologisch spannend verhaal dat onder je huid kruipt

Vanaf de eerste pagina hangt er een duidelijke ondertoon en een ongemakkelijk onderbuikgevoel. Je voelt direct: hier klopt iets niet en er speelt meer dan zichtbaar is. Freida McFadden zet die sfeer meteen neer en weet je als lezer al snel op het puntje van je stoel te krijgen. Hoewel het nergens expliciet wordt beschreven, voel je door het hele verhaal heen dat Debbie dingen doet die het daglicht niet kunnen verdragen. Juist die suggestieve spanning werkt sterk.

Tussen de hoofdstukken door lees je regelmatig fragmenten uit Debbie’s adviesrubriek. Deze vraag-en-antwoordstukken zijn geen warme, wijze adviezen, maar eerder gedachten die veel vrouwen weleens hebben zoals iemand figuurlijk achter het behang willen plakken. Deze columns geven het verhaal een extra laag en zorgen ervoor dat het beeld van Debbie steeds donkerder en verontrustender wordt.

Richting het einde krijg je steeds meer inzicht in de onderliggende gebeurtenissen die Debbie gevormd hebben tot wie ze nu is. Die achtergrond zorgt voor meer begrip, zonder haar daden volledig goed te praten. Het verhaal neemt hier een wending die ik niet had zien aankomen, maar die wel alle puzzelstukjes mooi samenbrengt en het geheel sterker maakt.

Toch had ik persoonlijk wat tijd nodig om echt in het verhaal te komen. Ondanks de constante spanning vond ik de aanloop van gebeurtenissen en het opbouwen van de dreiging aan de lange kant. Dat maakte dat ik in het begin wat moeite had om volledig in het verhaal te zitten. Zodra het verhaal eenmaal op gang is, leest het echter vlot weg. De hoofdstukken zijn prettig van lengte en de schrijfstijl is toegankelijk en scherp met hier en daar een vleug humor in de ondertoon.

Lieve Debbie is een psychologisch spannend verhaal dat onder je huid kruipt, met een hoofdpersoon die fascineert en verontrust tegelijk. Een boek dat je laat nadenken over wraak, rechtvaardigheid en de dunne lijn tussen slachtoffer en dader.