Prachtig en ontroerend

Soms lees je een boek dat je raakt op een manier die nog lang blijft hangen. Is jouw vader een Marokkaan? van Samira El Mahi is voor mij zo’n boek. Samira vroeg mij of ik haar boek wilde lezen en recenseren. Na het lezen van de achterflap was mijn interesse meteen gewekt en man, wat ben ik blij dat ik dit boek heb gelezen.

Dit boek is in alle opzichten een prachtig en ontroerend verhaal. Het is het verhaal van twee mensen die, ondanks of misschien juist dankzij hun verschillende culturele achtergronden naar elkaar toe groeien en letterlijk bruggen proberen te bouwen. Het is ook een verhaal over geaccepteerd willen worden in een samenleving die vaak vooral de verschillen ziet. Over hoe een achternaam invloed kan hebben op allerlei aspecten van je leven. Maar bovenal is het een verhaal over liefde: de liefde tussen twee partners, de liefde voor familie en cultuur, en de liefde van een dochter voor haar ouders.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. We volgen Samira vooral in het heden, haar moeder Janna in zowel het heden als het verleden, en haar vader Ollie, of Ahmed, voornamelijk in het verleden, met een hoofdstuk in het heden. Deze opzet werkt uitzonderlijk goed. De gesprekken in het heden worden als het ware aangevuld door de scènes uit het verleden, waardoor het voelt alsof je daadwerkelijk even terug in de tijd stapt en aanwezig bent bij de momenten waarover wordt verteld. Tegelijkertijd leer je de karakters van Janna en Ahmed steeds beter kennen en begrijp je steeds meer wat hen heeft gevormd.

Het boek laat heel mooi zien hoe ingewikkeld het kan zijn om twee culturen met verschillende normen, waarden en gebruiken samen te brengen. Maar ook dat liefde vaak sterker is dan die verschillen en dat er altijd een manier is om elkaar te vinden.

De schrijfstijl van Samira is helder, toegankelijk en vooral heel beeldend. Tijdens het lezen kon ik haar moeder bijna voor me zien en hoorde ik haar verhalen als het ware verteld worden. De emoties spatten van de pagina’s: ik heb gelachen, ik heb gehuild en alles daartussenin gevoeld. Een prachtig, eerlijk en ontroerend boek dat nog lang in mijn gedachten zal blijven. Een absolute aanrader.