Hercule Poirot weet je grijze cellen uit te dagen

De zaak Styles is het debuut van Agatha Christie en verscheen in 1920 Het is het eerste boek waarin de beroemde detective Hercule Poirot zijn opwachting maakt. Voor mij was dit bovendien de eerste kennismaking met Poirot.

Het verhaal speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog en wordt verteld vanuit het perspectief van de gewonde soldaat Hastings. Hij verblijft op Styles Court bij zijn vriend John Cavendish om te herstellen. Het landgoed is eigendom van Emily Inglethorp, die er woont met haar stiefzonen en haar nieuwe echtgenoot Alfred Inglethorp. Emily erfde het landgoed na het overlijden van haar eerste man, en niet iedereen is even blij met haar tweede huwelijk. Wanneer zij plotseling dood wordt aangetroffen, lijkt vrijwel iedereen een motief te hebben.

Al snel verschijnt Hercule Poirot, een oude kennis van Hastings, op het toneel om het mysterie te ontrafelen. Vanaf het eerste moment werd ik het verhaal ingezogen. Christie weet moeiteloos een web van verdachten, aanwijzingen en subtiele details te creëren. Het logisch redeneren en de klassieke speurtechnieken van Poirot zetten je als lezer voortdurend aan het denken — de “grijze cellen moeten aan het werk”, zoals hij het zelf noemt.

Poirot doorziet details razendsnel, vaak op een manier die pas volledig duidelijk wordt tijdens zijn uitgebreide toelichting aan het einde. Juist daarin schuilt de kracht van Agatha Christie: ze verdwaalt niet in overbodige details, maar weet ze op een krachtige manier samen te brengen.