Aardig en irritant tegelijk

Ik heb echt wel even nodig gehad om te bepalen wat ik nu van dit boek vond. Aan de ene kant vond ik het allemaal heel aardig gelukt. Mooie setting, prima personages, goede verhaallijn. De sfeer van Agatha Christie vond ik ook erg leuk.
Maar aan de andere kant heb ik me tijdens het lezen met toenemende mate flink zitten ergeren. De titel klopt namelijk niet. De titel zegt iets compleet anders dan wat er in het verhaal daadwerkelijk wordt verteld. En dat verhaal wordt ook nog eens vreselijk traag verteld. De moord is in de eerste helft van het verhaal maar een bijzaak, de boventoon wordt gevoerd door het geneuzel van de hoofdpersonages.
Nu past dat enigszins bij het tijdsbeeld en de setting, maar mede door de compleet verkeerde titel vond ik dat vreselijk irritant.
En die twee zaken hebben bij mij uiteindelijk de boventoon gevoerd. Op zich best een leuk boek, maar ik heb de indruk dat die 'internationale bestseller' vooral tot stand is gekomen door de achternaam van de schrijfster en de belofte dat het verhaal in de sfeer van het verhaal van haar broer (Downton Abbey) is.