Lezersrecensie
Huizenjagers
Margo en Ian zijn een koppel die momenteel op een appartement maar zoeken een huis in een betere buurt. Het complex waar ze wonen heeft vooral Margo niks meer te bieden. De enige waarmee ze in het complex enigszins een band mee heeft is de promiscue Natalie en dat heeft meer te maken met de band die Margo heeft met Natalies hond, Fritter. Ze voelt zich eigenlijk te goed om daar nog te wonen. Maar de huizenmarkt in de buitenwijken van Washington D.C. is verzadigd en van zodra een huis te koop wordt aangeboden is het verkocht voor ze maar enigszins een bod kunnen uitbrengen of ze worden onmiddellijk overboden. Intussen deden ze reeds elf keer een bod op een woning maar zonder succes. Margo wordt echt wanhopig en hoopt op een mirakel.
En dat lijkt er aan te komen als ze van een vriendin die in de makelarij werkt te horen krijgt dat een huis in Bethesda dat nog niet op de markt is binnenkort te koop komt te staan. Margo's geduld geraakt op dus gaat ze al eens langs het huis en bezoekt het terrein. Bijna wordt ze ontdekt door één van de eigenaars. Na wat opzoekwerk ontdekt Margo wie de eigenaars zijn, een homokoppeltje met een geadopteerd dochtertje, en ze gaat dan ook tot het uiterste om te proberen zich in het leven van dit koppel te wurmen. Stalking wordt daar onderdeel van. Haar obsessie voor dit huis wordt gigantisch en ze is tot veel, zo niet tot alles, in staat om dit huis te kunnen kopen. Want haar droomleven, samen met Ian en een toekomstig kind, wacht op haar. Het enige dat in de weg staat is de openbare verkoop van het huis.
Toen ik oorspronkelijk de korte inhoud van het boek las dacht ik dat het verhaal helemaal anders zou verlopen waardoor ik even moest switchen tijdens het lezen ervan. Ik was van de mening dat Margo het huis kocht en dan gestalkt werd dus toen ik het omgekeerde zag gebeuren was ik eerst verrast eigenlijk. Maar uiteindelijk blijft het wel een boek dat gaat over obsessie en tot het uiterste gaan om je doel te bereiken. De vraag is hoe ver wil Margo wel gaan?
Het boek is een psychologische uiteenzetting van obsessief gedrag en het duurt dan ook even voor er echt een thrillerelement aan te pas komt. Echt spannend is het nooit, maar het graaft wel diep in de psyche van een vrouw die haar gedachten op iets (in dit geval het huis) heeft gezet en haar hele wereld rondom zich verwaarloost, ook haar job, omdat ze volledig opgaat in research omtrent de bewoners en plannen smeedt om haar doel te bereiken. Het kwam voor mij wat traag op gang maar eens naar het einde toe wordt het boek wel spannender en worden we met enkele onverwachte plot twists getrakteerd.
Ik ben zeker benieuwd naar wat Marisa Kashino in de toekomst nog zal uitbrengen. De auteur werkte zeventien jaar bij The Washington Post, waar ze artikelen schreef over de huizenmarkt en interieurdesign voor het Washingtonian Magazine. Momenteel woont ze in de D.C. regio, met haar man, twee honden en twee katten. Met 'Het Beste Bod' schreef ze haar debuut roman.
En dat lijkt er aan te komen als ze van een vriendin die in de makelarij werkt te horen krijgt dat een huis in Bethesda dat nog niet op de markt is binnenkort te koop komt te staan. Margo's geduld geraakt op dus gaat ze al eens langs het huis en bezoekt het terrein. Bijna wordt ze ontdekt door één van de eigenaars. Na wat opzoekwerk ontdekt Margo wie de eigenaars zijn, een homokoppeltje met een geadopteerd dochtertje, en ze gaat dan ook tot het uiterste om te proberen zich in het leven van dit koppel te wurmen. Stalking wordt daar onderdeel van. Haar obsessie voor dit huis wordt gigantisch en ze is tot veel, zo niet tot alles, in staat om dit huis te kunnen kopen. Want haar droomleven, samen met Ian en een toekomstig kind, wacht op haar. Het enige dat in de weg staat is de openbare verkoop van het huis.
Toen ik oorspronkelijk de korte inhoud van het boek las dacht ik dat het verhaal helemaal anders zou verlopen waardoor ik even moest switchen tijdens het lezen ervan. Ik was van de mening dat Margo het huis kocht en dan gestalkt werd dus toen ik het omgekeerde zag gebeuren was ik eerst verrast eigenlijk. Maar uiteindelijk blijft het wel een boek dat gaat over obsessie en tot het uiterste gaan om je doel te bereiken. De vraag is hoe ver wil Margo wel gaan?
Het boek is een psychologische uiteenzetting van obsessief gedrag en het duurt dan ook even voor er echt een thrillerelement aan te pas komt. Echt spannend is het nooit, maar het graaft wel diep in de psyche van een vrouw die haar gedachten op iets (in dit geval het huis) heeft gezet en haar hele wereld rondom zich verwaarloost, ook haar job, omdat ze volledig opgaat in research omtrent de bewoners en plannen smeedt om haar doel te bereiken. Het kwam voor mij wat traag op gang maar eens naar het einde toe wordt het boek wel spannender en worden we met enkele onverwachte plot twists getrakteerd.
Ik ben zeker benieuwd naar wat Marisa Kashino in de toekomst nog zal uitbrengen. De auteur werkte zeventien jaar bij The Washington Post, waar ze artikelen schreef over de huizenmarkt en interieurdesign voor het Washingtonian Magazine. Momenteel woont ze in de D.C. regio, met haar man, twee honden en twee katten. Met 'Het Beste Bod' schreef ze haar debuut roman.
1
Reageer op deze recensie
