Hoe ver ha jij voor je droomhuis?

Het beste bod ,een thriller die niet bloedstollend spannend is, maar wel doet denken aan de boeken van Frieda McFadden.

Het leest soepel, er gebeurt genoeg en de plottwist is goed gevonden.

Je ergert je te pletter aan de hoofdpersoon en zou haar het liefst toeschreeuwen dat ze normaal moet doen. Voor een debuut is het toch behoorlijk knap dat je zo’n reactie bij mensen los kunt maken.

Margo en haar man Ian wonen nog in een flatje waar je met één stopcontact de hele brub kunt stofzuigen. Margo is er klaar mee: ze droomt van een huis met tuin en genoeg kamers voor een toekomstig kindje. Na talloze mislukte biedingen lijkt huis nummer elf eindelijk dé kans. Maar hoever ga je om dat droomhuis te krijgen?

Wanneer haar makelaar via, via hoort over een huis dat nog niet officieel te koop staat, grijpt Margo haar kans. Samen met Ian gaat ze kijken en ja hoor, dit is het!
Smetteloze trottoirs, witgeschilderde bakstenen, koloniale stijl, een perfecte tuin, het is werkelijk prachtig.

Margo haar achtergrond als journalist komt enorm goed uit, want ze heeft heel wat onderzoek te plegen naar de eigenaren van het huis dat ze wil hebben. Koste wat het kost!

Ze dringt zich op in hun leven, maar of dat wel zo’n goed idee is…

De relatie met Ian staat ondertussen onder druk door de huizenjacht.

“Hij ligt zachtjes naast me te snurken. Het onbekommerde gesluimer van een man wiens vrouw alle stress voor hem draagt.”

Wat een lekker boek is dit en wat leest het vlot. De hoofdstukken zijn kort en bondig, de cynische humor van Margo vreet je op en alle dingen die er gebeuren houden je hoofd er extra bij.

Margo’s problematische jeugd verklaart veel, maar niet alles en dat maakt haar juist zo fascinerend.

“De samengeperste bal woede nestelde zich gewoon in me, als een kat die aan is komen lopen en nooit meer weggaat.”

Een sterke, verfrissende thriller over obsessie, ambitie en hoe ver je durft te gaan voor wat je wilt.


Dank aan uitgever Harper Collins voor het boek