De verwoestende impact van emotioneel vreemdgaan

Wat liefde kan doen van Lotte Kok is door de Hebban Crew gekozen tot het Hebbanboek van de maand juni 2024. Wat ik, als een van de gelukkigen die dit boek mocht lezen in ruil voor een eerlijke recensie, heel terecht vind. Kok heeft nog twee andere boeken op haar naam staan, Skydancer en Hine, die ik beide van plan ben te gaan lezen na dit prachtig uitgewerkte levendige werk.

De auteur gaat op haar zeer jonge leeftijd heel erg gebukt onder het psychisch misbruik van haar vriend, die zij treffend de ‘poppenspeler’ noemt. De paniekaanvallen en angsten die dit narcistisch machtsmisbruik stelselmatig bij haar veroorzaken, zijn duidelijk voelbaar tijdens het lezen. Als lezer komt het binnen alsof je er haast zelf met je neus bovenop staat omdat het zo levensecht verwoord wordt. Naar aanleiding van de beschrijvingen van de verschrikkelijke uitvallen van de poppenspeler wil je haar als lezer echt verdedigen met uitspraken als: Lotte je bent niet gek, het is allemaal echt wat je meemaakt. De buitenwereld (psycholoog en psychiater van de poppenspeler) tot en met Lottes moeder toe nemen het lange tijd voor de poppenspeler op en verklaren Lotte wel voor gek. Ze moet niet zo raar doen, het gaat vanzelf over, hij meent het immers niet zo. Maar niets is minder waar. Hij neemt haar helemaal in zijn macht met zijn gemanipuleer en zij voelt zich als een marionet.

Door Lottes afhankelijke opstelling wordt de situatie met tussenpozen van ups en downs steeds erger. Zo erg zelfs dat de poppenspeler op pagina 115 zegt dat seksueel vreemdgaan veel erger is dan dit fenomeen, wat ‘emotioneel vreemdgaan’ heet. Helaas wordt emotioneel vreemdgaan en de verwoestende impact hiervan op slachtoffers nog altijd over het hoofd gezien binnen de geestelijke gezondheidszorg waardoor hier geen aandacht voor is. Poppenspelers, ook wel de bekende ‘narcisten’ genaamd, zijn bijzonder goed in het omdraaien van hun bedoelingen, het zogeheten ‘gaslighten’. Daarnaast zijn ze tevens geweldige charmeurs met hun ‘love bombings’. Doordat de marionetten stelselmatig gekleineerd en naar beneden gehaald worden, zijn zíj uiteindelijk degenen die gaan schreeuwen en zich emotioneel niet meer in de hand kunnen houden, wat dan weer tot gevolg heeft dat zíj zich psychisch moeten laten behandelen omdat juist zíj als narcist afgeschilderd worden. En inderdaad moet het slachtoffer (de marionet) in therapie, maar dan voor herstelgerichte hulp. Zij zijn immers niet degenen die gek zijn, het is en blijft de poppenspeler – de narcist.

Relaties met dergelijke poppenspelers zijn niet gelukkig en vaak ook geen lang leven beschoren, hoewel sommige mensen het 50 jaar weten uit te houden. Hoever je ook in zijn grillen en grollen meegaat, uiteindelijk zijn ze gedoemd te mislukken. Een goed advies is om tijdig de relatie te beëindigen en je niet te laten verleiden. Gelukkig is dit de auteur gelukt. Helaas lukt dat een menigeen ook niet.

Dit boek krijgt van mij dan ook 5 sterren, vanwege het prachtig verwoorden van haar nare ervaring en tevens het laten zien van de vele mankementen en verkeerde diagnoses in de geestelijke zorg. Het nawoord van Iris Koops, ervaringsdeskundige en oprichter van de stichting Het Verdwenen Zelf, geeft een treffende algehele afsluiting van dit vreselijk geestelijk machtsmisbruik. Daarnaast mogen er weleens zeer strenge straffen gehanteerd worden hiertegen.