Mysterieus als de Vrijmetselaars

Hoe te sterven, dat is het geheim. Een sterke openingszin van het boek ‘Het verloren symbool’ van Dan Brown. Na het Bernini Mysterie en de Da Vinci Code kunnen we de avonturen van Robert Langdon weer volgen in dit derde boek.

Als er iemand een leven vol onverwachte en dramatische gebeurtenissen leidt, dan is hij het. De hoeveelheid drama die deze man meemaakt, voelt wat onrealistisch aan. Eigenlijk is hij een simpele man, een hoogleraar Religieuze Symboliek op Harvard. Het lijkt alsof hij door zijn beroep wordt aangetrokken tot mysterieuze misdaden die de hele wereld bedreigen. Ook in dit boek is dat het geval.
Op een doodgewone dag krijgt Langdon telefoon van iemand die beweert een kennis van zijn goede vriend Peter Solomon te zijn. Hij moet diezelfde avond een lezing geven in Washington. Daar aangekomen lijkt niets zoals het moet zijn. Niemand is op de hoogte van zijn lezing, er is zelfs geen zaal gereserveerd voor hem. Al snel komt hij te weten dat er iets grondig mis is: de afgehakte hand van zijn goede vriend Peter Solomon ligt in de Rotunda van het Capitool. De CIA is er sneller bij dan mogelijk is, al begrijpt Langdon eerst niet waarom dit voor hen zo’n belangrijke zaak is. Zoals altijd in Browns verhalen kennen we de dader, hij heet Mal’akh. Omdat we dat al weten, hoeven we ons niet af te vragen wie het gedaan heeft, maar wie medeplichtig is. Het kan iedereen zijn en dat maakt het net zo spannend. Je kan nooit iemand vertrouwen. Mal’akh heeft Peter ontvoerd om Langdon naar Washington te lokken. Daar bevindt zich namelijk iets dat hij absoluut wil bemachtigen: de maçonnieke piramide. Schuilgehouden in het Capitool van Washington is het één van de grootste geheimen van de Vrijmetselaars, een mysterieuze orde die wel vaker opduikt tijdens de avonturen van Langdon. Mal’akh heeft de piramide nodig om zijn uiteindelijke doel te bereiken…
Het hoofdpersonage Robert Langdon is een aangename man. Als lezer behoud je een zekere afstand tot hem. Brown heeft de persoonlijke diepgang niet heel ver uitgewerkt, waardoor het moeilijk is om je aan hem vast te hechten, maar ook om hem echt te haten. Hij is gewoon een toffe man en een gepassioneerde leraar. Er wordt voornamelijk verteld vanuit zijn perspectief, maar heel wat passages zijn geschreven vanuit Mal’akhs standpunt. Daardoor krijg je de visie van de dader mee, wat voor heel interessante momenten zorgt. Soms weet je al dingen die de slachtoffers zelf nog niet weten en bovendien krijg je de kans om je te verplaatsen in de motieven van de dader. Zo zie je maar dat er steeds meerdere kanten zijn aan een verhaal.
Een minpunt aan dit boek, en in het algemeen aan de serie over Langdon, is de ietwat voorspelbare dynamiek. Het is een doodgewone dag voor Langon, tot hij een onverwacht bericht krijgt. Op een heel korte tijd moet hij zich naar de andere kant van de wereld of het land verplaatsen, omdat hij met zijn kennis over symboliek de wereld moet redden. Tijdens zijn avonturen wordt hij elke keer vergezeld door een vrouw met wie hij het goed kan vinden. Echt storend is dat echter niet, want de auteur weet het door zijn creativiteit en verrassende plottwists steeds spannend te houden.
Een rode draad in deze serie is religie en de vele interpretaties daarvan. Het is duidelijk dat Dan Brown een gelovig man is, maar hij bekijkt de Bijbel met een kritische blik, zo blijkt uit elk boek dat hij schreef. Hier wordt de Bijbel in verband gebracht met de Verlichting. Heel positief is het feit dat er niet één visie op geloof wordt getoond in het verhaal, maar verschillende. Het zet de lezer aan het denken, en dat is toch wel wat elk goed boek moet doen.

Voor mensen die houden van cultuur en complottheorieën en graag puzzels oplossen, is dit boek een echte aanrader. Door de clichématige dynamiek is het geen topliteratuur, maar dat neemt niet weg dat het een spannend boek is met een verrassend einde.