Wanneer rouw plaatsmaakt voor waarheid.

Aldert Schuil zet met De grote afwezige een intrigerende roman neer die balanceert tussen familiedrama, psychologische spanning en een subtiele thrillerlijn. Het verhaal start met een premisse die meteen onder de huid kruipt: een vader die onder verdachte omstandigheden in Thailand overlijdt, een lichaam dat pas negen maanden later thuiskomt, en een dochter die tijdens de uitvaart beseft dat rouw soms minder zwaar weegt dan twijfel.

Wat deze roman bijzonder maakt, is de manier waarop Schuil afwezigheid tastbaar maakt. De vader is fysiek dood, maar emotioneel en narratief juist alomtegenwoordig. Zijn geheimen, zijn stiltes en de blinde vlekken in het familieverleden vormen de motor van het verhaal. Fleur is daarbij een overtuigende protagonist: geen klassieke heldin, maar een zoekende, soms aarzelende vrouw die ontdekt dat nieuwsgierigheid een vorm van moed kan zijn.

De spanning wordt niet opgebouwd via spectaculaire actie, maar via observatie en ongemak. De aanwezigheid van de fotograaf en journalist op de begrafenis voelt direct dreigend, terwijl het subtiele oogcontact tussen Fleur’s moeder en de beste vriend van haar vader misschien nog verontrustender is. Schuil toont hier zijn kracht: kleine details krijgen een emotionele lading die de lezer voortdurend alert houdt.

De zoektocht van Fleur naar de waarheid is tegelijk een onderzoek naar identiteit en loyaliteit. Hoe goed ken je iemand werkelijk? En wat betekent waarheid wanneer die de herinnering aan een geliefde kan beschadigen? Naarmate Fleur dieper graaft, verschuift het boek van een rouwverhaal naar een onthulling van familiegeheimen, waarbij elke ontdekking nieuwe vragen oproept in plaats van antwoorden te bieden.

Stilistisch schrijft Schuil helder en beheerst, met oog voor sfeer en innerlijke spanning. De dialogen voelen natuurlijk en de psychologische ontwikkeling van Fleur is geloofwaardig. Soms had het tempo in het middendeel iets strakker gemogen, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de emotionele intensiteit en de geleidelijke escalatie richting de schokkende onthullingen.

De grote afwezige is een meeslepende roman over rouw, waarheid en de complexiteit van familiebanden. Het boek overtuigt vooral door de psychologische diepgang en de beklemmende sfeer waarin twijfel langzaam uitgroeit tot een noodzaak om te weten. Een verhaal dat niet alleen spanning biedt, maar ook blijft nazinderen door de vraag die centraal staat: is het beter iemand te herinneren zoals je hem kende, of zoals hij werkelijk was?