Lezersrecensie
Wanneer rouw en verborgen krachten ontwaken.
Het roofdier jaagt op de prooi – maar hoe lang duurt het voordat de rollen kantelen? Die vraag hangt als een elektrische spanning boven elke bladzijde van Kiemers. Julia Scholtens-Dibbets levert een indringend, gelaagd verhaal af waarin rouw, volwassen worden en een sluimerende bovennatuurlijke dreiging elkaar versterken.
We maken kennis met Lily, een doodgewone tiener die probeert overeind te blijven terwijl haar wereld instort. De zelfdoding van haar moeder en het emotionele wegvallen van haar vader dwingen haar veel te vroeg volwassen te worden. Scholtens-Dibbets beschrijft deze rauwe realiteit zonder opsmuk: de vermoeidheid, het verantwoordelijkheidsgevoel en het stille schuldgevoel voelen pijnlijk echt. Lily’s pogingen om sterk te blijven, juist wanneer ze dat niet is, maken haar een overtuigende en herkenbare hoofdpersoon.
Wat Kiemers bijzonder maakt, is de manier waarop het alledaagse langzaam verschuift. Vriendschap fungeert als reddingslijn, therapie als confronterende spiegel, en een ogenschijnlijk onschuldige vakantie aan zee als katalysator voor onthullingen. Wanneer Lily op een geheim stuit, verandert de toon van het verhaal subtiel maar onmiskenbaar. De realiteit blijkt poreus; er sijpelt iets door wat groter, donkerder en mysterieuzer is dan tienerproblemen alleen.
De auteur verweeft het thema van aura’s en energieën op een natuurlijke manier in het verhaal. Het voelt nooit als een truc, maar als een logisch verlengstuk van Lily’s innerlijke strijd: wat als je meer kunt dan je dacht, en wat als juist dát je kwetsbaar maakt? De spanning groeit gestaag, zonder te vervallen in sensatie, en houdt de lezer alert tot de laatste pagina.
Kiemers is een emotioneel beladen coming-of-age met een intrigerende, mystieke onderlaag. Het is een boek dat vragen stelt over macht en onmacht, over jager en prooi, en over de kracht die ontstaat wanneer je durft te kijken voorbij wat zichtbaar is. Een meeslepende leeservaring voor wie houdt van psychologische diepgang met een vleugje mysterie.
We maken kennis met Lily, een doodgewone tiener die probeert overeind te blijven terwijl haar wereld instort. De zelfdoding van haar moeder en het emotionele wegvallen van haar vader dwingen haar veel te vroeg volwassen te worden. Scholtens-Dibbets beschrijft deze rauwe realiteit zonder opsmuk: de vermoeidheid, het verantwoordelijkheidsgevoel en het stille schuldgevoel voelen pijnlijk echt. Lily’s pogingen om sterk te blijven, juist wanneer ze dat niet is, maken haar een overtuigende en herkenbare hoofdpersoon.
Wat Kiemers bijzonder maakt, is de manier waarop het alledaagse langzaam verschuift. Vriendschap fungeert als reddingslijn, therapie als confronterende spiegel, en een ogenschijnlijk onschuldige vakantie aan zee als katalysator voor onthullingen. Wanneer Lily op een geheim stuit, verandert de toon van het verhaal subtiel maar onmiskenbaar. De realiteit blijkt poreus; er sijpelt iets door wat groter, donkerder en mysterieuzer is dan tienerproblemen alleen.
De auteur verweeft het thema van aura’s en energieën op een natuurlijke manier in het verhaal. Het voelt nooit als een truc, maar als een logisch verlengstuk van Lily’s innerlijke strijd: wat als je meer kunt dan je dacht, en wat als juist dát je kwetsbaar maakt? De spanning groeit gestaag, zonder te vervallen in sensatie, en houdt de lezer alert tot de laatste pagina.
Kiemers is een emotioneel beladen coming-of-age met een intrigerende, mystieke onderlaag. Het is een boek dat vragen stelt over macht en onmacht, over jager en prooi, en over de kracht die ontstaat wanneer je durft te kijken voorbij wat zichtbaar is. Een meeslepende leeservaring voor wie houdt van psychologische diepgang met een vleugje mysterie.
1
Reageer op deze recensie
