Trage start, fascinerend eind

Het alfabethuis is het debuut van Jussi Adler-Olsen. Zijn 'Q' serie is een hoogtepunt in de Scandinavische thriller boekenwereld, een serie waar het Alfabethuis niet toe behoort. Eerder had ik al een vroege Adler-Olsen gelezen (De bedrijfsterrorist) en die bevatte de kenmerken van de latere werken al in zich. In het alfabethuis is de auteur nog duidelijk zoekend naar een eigen stijl en vooral een consistente schrijfstijl. Ruwweg bestaat het verhaal uit twee delen. Het eerste speelt zich af in het laatste jaar van WOII, waar de Engelse gevechtspiloten Bryan en James neerstorten in Zuid Duitsland. Ze overleven de crash en vluchten, waarbij ze op een transport naar een ziekenhuislager terecht komen. Ze hebben zich daarbij de identiteit van twee overleden hoge SS officieren aangenomen. In het lager ontstaat de krankzinnige situatie dat zij zich moeten handhaven tussen zieken, gewonde, maar vooral doorgedraaide en emotioneel onstabiele duitse soldaten. Ze worden volgepropt met medicatie, ondergaan elektroshocktherapie etc. Dit deel staat bol van de details en is wel erg breed beschreven. Uiteindelijk lijkt het Bryan om te ontsnappen. Hier begint de spanning....Het lukt deze Bryan om terug te keren naar Engeland en daar een succesvol arts te worden en een medisch bedrijf te starten. Maar het trauma van het verlaten van zijn beste vriend en de onzekerheid over zijn bestaan knaagt. Hij gaat tenslotte op latere leeftijd met een drogreden naar Duitsland op zoek naar zijn vriend. Daarbij komt hij ook zijn vroegere -nog steeds in leven zijnde- kwelgeesten uit het lager tegen. In dit deel komen de eerste kenmerkende Adler-Olsen structuren naar voren. Uiterst geraffineerd ontleedt hij de voortgang van het onderzoek. en de confrontaties met de inmiddels eveneens succesvolle tegenstanders van destijds. Tergend langzaam, eens met volle dynamiek, dan met geslepenheid leidt Adler-Olsen je naar het eind, zoals gewoonlijk bij de Deen met een cryptisch slot. Een boek dat traag op gang komt, maar al met al toch weer fascineert.