Het smaakt alweer naar een nieuw boek in de Thea Ooms reeks

Na 'Wat de vermisten zagen' , het debuut van T.M. Manor, te hebben gelezen, keek ik uit naar het 2de deel in de Thea Ooms reeks. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. En het was alweer genieten!

Wanneer Baron La Roche na doodsbedreigingen te hebben ontvangen, politiebescherming eist, worden Thea en haar team, zeer tegen haar zin, met deze taak belast.
Wanneer een bewoner van een woonzorgcentrum op een lugubere manier vermoord wordt, en er bij het zwaar verminkt lijk een papier ligt met een verwijzing naar ‘de ruiters van de Apocalyps’, net als bij de dreigbrief van de baron, vreest Thea dat er nog slachtoffers zullen vallen. Wat is het verband tussen de baron en het slachtoffer ?
Er vallen nog 2 andere slachtoffers, allebei eveneens zwaar verminkt en met een verwijzing naar de ruiters van de Apocalyps. Het wordt steeds duidelijker dat er in Congo vreselijke dingen gebeurd zijn die het licht niet mochten zien, en iemand nu wraak aan het nemen is. Het wordt een race tegen de klok voor Thea en haar team, want de baron is blijkbaar het volgende doelwit.
Naast deze zaak krijgt Thea Ooms nog een tweede zaak te behandelen. Een drugszaak met de dood van Pepijn De Block, alias De Slenter tot gevolg. De hoofdverdachten zijn 2 medestudenten en het liefje van De Slenter. . Zijn lichaam wordt achter gelaten in een bos, tussen honderd kadavers van honden en katten (die gebruikt werden om drugs te transporteren). De twee medestudenten (en hoofdverdachten) zijn echter kinderen van topadvocaten. Die doen er alles aan om hun zonen uit handen van het gerecht te houden. Maar Thea zou Thea niet zijn als ze zich daardoor zou laten weerhouden, al moet ze daarvoor heel ver gaan.
‘De Rechters van Congo’, leest heel vlot, mede dankzij de vele dialogen. T.M. Manor slaagt er in spanning en humor te combineren. Het verhaal is getint met een vleugje sarcasme, o.a. tijdens de gesprekken met arts-patholoog Veronique. Thea en zij laten geen kans onbenut pissig tegenover elkaar te doen.
Ongeveer halfweg beschrijft de auteur een briefing waarop een samenvatting gegeven wordt van de 2 lopende zaken. Heel goed gezien van de auteur, want zo blijf je als lezer zelf ook bij de les.
T.M. Manor slaagt er in het hele verhaal spannend te houden. Je komt pas laat in het boek het hoe en waarom te weten.
Eenmaal kwam het verhaal mij toch wat ongeloofwaardig over. Dan denk ik terug aan het stuk waarin Thea en haar assistent een uur in een Brusselse cel belanden. Vooral de manier waarop dit gebeurt, deed me de wenkbrauwen fronsen. Maar dat nam niets weg van mijn leesplezier!
Ook in dit 2de deel van de reeks zitten enkele teasers, zoals over haar assistent Lucas en commissaris Verstraeten. Wat me alweer doet uitkijken naar het volgende deel van de Thea Oomsreeks.