Verblind

Een verhaal lezen vanuit de ‘ogen’ van een cello en een slow juicer, vanuit de gedachten van sinaasappelgeur en een pen, en de bevindingen van de ‘plaats delict’ waar ene Elizabeth overlijdt. Het klinkt werkelijk gestoord, maar sinds lange tijd is er niet zó’n origineel boek geschreven dat volledig aangrijpt. Hoe kunnen niet-mensen je gevoel raken?

Aan de hand van al die wisselende perspectieven wordt een onwerkelijke situatie in beeld gebracht. De situatie van vier woongroepbewoners die ervan overtuigd zijn dat ze kunnen leven van licht en liefde, zonder eten. Ze zijn verblind door hun idealen en zien niet hoe hun manier van leven de vraag doet opwekken: zijn ze schuldig aan de dood van de uitgehongerde Elizabeth?

Het boek heeft lef, humor (er is zelfs een hoofdstuk waarbij het verhaal zichzelf onder de loep neemt), onderhuidse spanning en geeft een geweldige inkijk in het leven van (kleine) sektes. Sinds lange tijd de volle vijf sterren!