Lezersrecensie
Kan NIET wachten op deel 2 (Acht jaar)!!!
Het boek heeft fantastische opbouw waarbij ze wel de romantische seksuele spanning zich tot een derde van het boek blijft opbouwen. Waardoor je als lezer blijft verlangen naar meer. Je wordt meegenomen in de dynamiek tussen de twee hoofdpersonen Gemma en Boreas. Waar je bij Gemma in het begin vooral de angst opnieuw liefde toe te laten en zichzelf te gunnen proeft. Merk je bij Boreas vooral een angst om te hard van stapel te lopen en Gemma kwijt te raken voordat hij haar heeft kunnen veroveren en koesteren. Als lezer zie en voel de chemie absoluut vanaf het begin van het boek maar de personages zelf hebben zelf zoveel randzaken lopen waardoor ze zichzelf niet open kunnen stellen voor wat recht voor hun neus ligt: de liefde.Het boek is heel gedetailleerd geschreven, en daardoor heb je echt het gevoel dat je ernaast staat en over hun schouders meekijkt en meevoel. De schrijfstijl van Chantal zorgt ervoor dat je het hele verhaal visueel voor je ziet terwijl je het aan het lezen bent. Het is een van de beste romans die ik heb gelezen. Waar de verhaallijn precies de juiste hoeveelheid sensualiteit overbrengt, maar ook diepgang qua verhaallijnen. Iedere bladzijde maakt dat je hongerig bent naar wat er in de volgende pagina’s gaat gebeuren. Het is niet cliché of plat. Je wordt als lezer meegenomen hoe Gemma opnieuw de liefde uitvindt en ontdekt. Wat het echt inhoudt. Dat het niet simpel en eentonig is maar chaotisch en alles tegelijk, niet voorspelbaar, maar een ontdekking en een zoektocht die telkens opnieuw uitgevonden dient te worden. Dát is wat ze bij Boreas vindt ondanks dat er op de achtergrond allerlei complexe randzaken plaatsvinden. Die verdwijnen in het niet zodra ze aan hem denkt of bij hem is en dat voél je als lezer. Het boek is magisch. Het is 50 shades of Grey maar dan 10000x beter en diepgaander. Het zijn twee personen die allebei op hun eigen manier de liefde opnieuw ontdekken en uitvinden door met elkaar in contact te komen. Waar Gemma leert dat liefde niet “saai”, voorspelbaar en uitgestippeld is. Zie je dat Boreas ontdekt dat de liefde en al het gevoel wat daarbij een rol speelt zoveel dieper gaat dan de oppervlakkige flings waar hij tot nu toe bekent mee is. Beide moeten zich daardoor open stellen en zich kwetsbaar opstellen. Je proeft de angst voor het onbekende terrein waar beide personages zich op begeven en je leeft helemaal mee als lezer. Gemma en Boreas verliezen zichzelf compleet in een alles omvattende en verslindende romance. In hun liefde voor elkaar verliezen ze zichzelf maar ontdekken ze ook wie ze daadwerkelijk zijn. Het is onbekend terrein voor beide waar ze tegelijkertijd alle puzzelstukjes op hun plaats zien vallen. Dít is wat het zou moeten zijn en dít is wat ze allebei nodig hebben, elkaar. De match tussen beide personages is op elke manier mogelijk perfect, behalve het moment dat ze elkaar hebben ontmoet. Ondanks de liefde die bloeit en groeit blijft dit als een rode draad oppoppen en beangstigd het zowel Gemma als Boreas, als de lezer die zó wordt meegezogen in het verhaal dat het (bijna) is alsof je er als toeschouwer continu bij staat en alles voelt en beleeft wat zij doormaken. Én ze maken de nodige spice mee🌶️ Als ik het boek moet omschrijven in twee woorden is het bloemetjes en ananassen. Tevens een titel van een van de hoofdstukken op het einde. maar het omschrijf het boek perfect: het begin is zoet en geurig en volledig perfect, maar het einde is zuur en wrang. Je wordt als lezer compleet verslagen en verloren achtergelaten. Radeloos en hongerig naar meer. Je wilt de bladzijde omslaan en verder lezen, weten hoe het verder gaat, hoe dit af loopt en of het goed komt. Maar er is niks. Nóg niet, want dat is pas aan het vervolg “acht jaar”. Het is hét romantische verhaal wat je moet willen lezen dit jaar en ik kan niet wachten op het vervolg “8 jaar” wat dit voorjaar 2026 zal verschijnen. Dat wordt ongetwijfeld de bestseller van deze zomer!