Het gaat om de duit en de fluit

Ergerlijk boek. Niet om het standpunt omtrent de oorlog in de Gazastrook. Daarmee ben ik het wel eens. Maar de manier waarop het wordt gepresenteerd! Het huwelijk van Edgar zit inderdaad op een dood spoor. En als galeriehouder moet je natuurlijk schilderijen verkopen. Dat is echter niet het probleem. Iedere vrouw is voor hem een prooi die moet worden verschalkt. En geld moet er zijn om zijn leefstijl te kunnen handhaven en gevoel voor eigenwaarde te kunnen bewaren. De schrijver heeft in een grijs verleden zijn onderwijsbevoegdheid gehaald. Dat blijkt. Ieder futiel detail wordt uitgelegd. En als reclameman weet hij natuurlijk als de beste dat herhaling de kracht van de boodschap is, opnieuw, en opnieuw, en opnieuw ....
Ik heb me met moeite naar het einde van het boek gesleept. Edgar is zelf het probleem, verder moet ik maar niets zeggen.