Slap geouwehoer

Wat een contrast met het vorige boek dat ik las, Dood van een hypochonder. De schrijfster Mirjam Liesker doet zich niet beter voor dan ze is en schrijft over datgene wat er in haar leven gebeurt. Geen superboek, maar allez. Dan Mutsaers! Die moet kennelijk laten zien dat ze niet van de straat is. Een filosoof en aquarellist die in de ban van de rivier de Doubs ("spreek uit Doe" zegt Mutsaers) is en alles in zijn leven daaraan ondergeschikt maakt. Hij heeft een relatie met een veel jongere universitair docente (hydrofeminisme, welke kronkel moet je hiervoor in je hersenen hebben?) die hem zou hebben om mee te pronken. Ik neem aan dat het verhaal een autobiografische kern heeft. Het wordt geschreven in zinnen die literair moeten klinken met vergezochte vergelijkingen en ongebruikelijke woorden. Daardoor wordt het al te onaantrekkelijk en heb ik het boek nog voor het einde van het eerste deel weg gelegd. Slap geouwehoer, niet interessant, weg er mee.