Interessant, spannend science fiction verhaal dat je laat nadenken

Een heel vreemd verhaal. Als ik dit boek in één zin moest beschrijven, zou dat het zijn. Want het was echt heel vreemd. En ik vond het ook echt heel leuk. Maar soms ook wel wat verwarrend.
Ik moest erg wennen aan de schrijfstijl, de manier van vertellen. Het is erg anders dan ik gewend ben waardoor ik het wat lastig te volgen vond. Na een tijdje wende ik er wel wat meer aan, al vond ik het wel vreemd blijven lezen. Maar ik begreep het wel steeds wat beter.
Dit verhaal gaat eigenlijk heel diep, waardoor ik soms ook echt even goed ging nadenken. Ik merkte wel dat dit soms te boven ging dan wat ik kon bevatten maar dit maakte het wel dat ik het steeds meer graag wou begrijpen. En ondanks dat alles vond ik het wel goed te lezen. Nadat ik er echt in zat en aan gewend was, vloog ik door het verhaal heen elke keer dat ik het boek opende. Het las heel snel weg. Wat een vreemde combinatie is met wat ik eerder zei. Maar dat past eigenlijk wel bij dit verhaal, het is gewoon allemaal erg vreemd. Op een heel interessante manier. Ik hou erg van zulk soort verhalen. Over astronauten die naar een andere planeet of maan gaan. Over hoe de wereld er uit zou zien met rondwandelende AI…. En meestal is het allemaal niet zo leuk voor de personages maar wel vind ik zulke verhalen heel leuk en interessant om te lezen. Dit verhaal is, zoals de flaptekst ook al zegt, zeker meer dan een spannend sciencefiction verhaal.

“Chimaera is meer dan een spannend sciencefictionverhaal; het is een poëtische reis waarin oud en nieuw, mens en machine en werkelijkheid en illusie op verrassende wijze samenkomen. Een verhaal dat genres overstijgt en de lezer uitdaagt om na te denken over het menselijke zelf in een tijd van technologische transformatie.”

Ik geef “Chimaera”, geschreven door Alice Thompson en uitgegeven door uitgeverij Annex, ⭐️⭐️⭐️⭐️✨ (4,5/5 sterren).