Prachtig, ruw en bot maar realistisch

Ik kwam bij dit boek door de goede reviews, dat wekte mijn nieuwsgierigheid. De schrijver was mij nog onbekend en ik wist weinig tot niets van de slag om Azincourt in 1415 (of zoals de Engelsen zeggen: Agincourt).
In het begin van het boek (ik had nog niets nagelezen over die veldslag) dacht ik in een soort zwarte komedie beland te zijn maar gaandeweg het boek vond ik het steeds beter worden. Het verhaal wordt verteld vanuit de hoofdpersoon Glaw Parry uit het Engelse Wales. Hij gaat in het leger omdat ie toch niets anders weet te doen en wordt dan naar de oorlog met de Fransen gestuurd. Hij blijkt een getalenteerd boogschutter te zijn. Je leest wat er voor, tijdens en na die slag bij Agincourt allemaal door zijn hoofd gaat en hoe hij tegen de strijd aan kijkt. Je kunt dit boek ook afzetten tegen de huidige tijd (bijv. Oekraine maar eigenlijk alle recente of huidige oorlogen). De strijd is die tussen de leiders en niet tussen de soldaten zelf, die doen hun opgedragen taak. Je wordt een soort onderdeel van de machine. Terwijl je op het slagveld staat spelen er ook nog andere persoonlijke dingen door je hoofd (je geliefde, je familie etc.)
Het is een boek dat je wel aan het denken zet en is heel mooi geschreven (je gaat mee in de gedachten van Glaw). Hier en daar realistisch gruwelijk en soms met een beetje humor, maar zo is de oorlog ook.
Ondanks alle ellende leest het boek heel makkelijk. Het kan zinvol zijn om eerst even wikipedia na te slaan op de slag bij Azincourt, maar ook zonder die kennis leest het makkelijk. Prachtig boek!