Vera Wongs tips voor het neuzen in dodemanszaken

Zoals velen misschien wel weten is dit boek een deel 2 van een serie. Deel 1 heb ik dan ook niet gelezen en zoals me verteld werd kun je dit boek inderdaad prima losstaand lezen. Echter ben ik zo enthousiast over dit boek dat ik vind dat je deel 1 gewoon eerst moet lezen. Niet omdat je het anders niet snapt, maar wel omdat Vera een geweldig personage is en je daar naar mijn mening niet genoeg van en over kan lezen.

Dit verhaal is geschreven vanuit 6 verschillende perspectieven. Naast deze personages leer je ook de personages kennen die afkomstig zijn uit het eerste deel. Ieder met hun eigen problemen wat zorgt voor herkenning, begrip en verbinding onderling. Het is een gelaagd verhaal met een goede opbouw dat moeiteloos in elkaar overloopt. Van luchtige tot zwaardere onderwerpen zoals sociale media, waar ook hier blijkt dat niets is zoals het lijkt. Manipulatie, angst, eenzaamheid, mishandeling, mensenhandel en moord. Ondanks al deze onderwerpen weet de schrijfster een goede balans te houden in het verhaal. Er komt namelijk ook veel humor in voor. Dingen die herkenbaar zijn en waar je dan ook regelmatig hardop om zit te lachen. Met name Vera is enorm grappig en tegelijkertijd ook bemoeizuchtig, eigenwijs, en volhardend, maar absoluut met een hart vol liefde voor een ieder die haar pad kruist en waar zij een goed gevoel bij heeft. Het stukje cultuur wat op meerdere vlakken naar voren komt is ook erg leuk om over te lezen en je zintuigen worden meer dan eens geprikkeld. Door het verhaal heen verlangde ik dan ook regelmatig naar eten dat ik nog nooit eerder heb gehad en tijdens het maken van de thee zie je het gewoon helemaal voor je. Het verhaal is levendig, alles behalve voorspelbaar en de vriendschappen, en het gevonden familie aspect in dit boek hebben me dan ook achtergelaten met een warm gevoel van binnen.

Het boek krijgt van mij 4,5 ⭐️, maar ik rond het hier op Hebban naar boven af.

@awbrunathrillers nogmaals hartstikke bedankt voor dit recensie-exemplaar!