Geen typische feelgood maar wel een heerlijke roman

Sara Van Brussel groeit op in Brugge het Venetië van het noorden. De mezzosopraan Sara besluit op haar achtenveertigste en na het overwinnen van borstkanker deel te nemen aan de auditie voor het stuk Orphéé et Eurydice van Gluck in de Venetiaanse opera La Fenice. Ze wordt tot haar grote telleurstelling niet gekozen voor de rol. Wel wordt haar een rol in een andere opera stuk aangeboden. Ze krijgt echter wel de kans om de repetities van de Verdi bij te wonen met de Afro-Amerikaanse zanger Richard Brown in de hoofdrol, ze is meteen onder de indruk van zijn zware bariton stem. Wanneer Richard aanbied haar zangcoach te worden, beginnen de 2 al snel meer te voelen voor elkaar. Al kan Sara de gedachten dat Richard niet ten volle voor hun relatie wil gaan niet van zich afzetten. Wanneer ook nog eens de oude geliefde van Sara terugkeert wordt het alleen nog maar moeilijker voor haar.

Net als voor de hoofdrolspeler in Orphéé et Eurydice lijkt de liefde voor Sara onbereikbaar te zijn.

Is zij net als Orpheus gedoemd om de wereld alleen te trotseren of vindt zij wel een uitweg ?

De antwoorden op deze vragen vindt je in het boek.

Het boek Aria van Sylia Broeckaert is geen typische feelgood maar wel een heerlijke roman. Het verhaal wordt over een viertal jaar in het boek uitgebreid vertelt. Het leest makkelijk en je zit vrijwel meteen in het verhaal.

Ik las het boek voor de libelle leesclub, met dank aan hen voor het recensie exemplaar.