Het verhaal mist een goed bedacht plot: het loopt zoals het loopt

het sleept zich voort en heeft mij geen een keer doen verbazen.,Scott Turow is in eigen land een bekend voorvechter voor het afschaffen van de doodstraf. In Cassatie gaat het over de doodstraf, of eigenlijk hoe kan deze voorkomen worden. Tien jaar na de berechting van “de eekhoorn”, een geestelijk labiel persoon, en enkele weken voor de fatale concretisering van de uitspraak - het spuitje - doet een stervende gedetineerde ontlastende uitspraken over de rol van “de eekhoorn” tijdens de drievoudige moord. Arthur is de advocaat die Pro Deo de veroordeelde Rommy “de eekhoorn” Gandolph moet bijstaan en er aanvankelijk weinig in ziet. Met aan zijn zijde de ambitieuze, jong assistente Pamela en de aan lager wal geraakte en weer opgekrabbelde rechter, Gillian, die destijds de doodstraf uitsprak, pakt Arthur elke mogelijkheid aan om zijn client te redden. Tegenover zich heeft hij de zeer gedreven aanklager van tien jaar geleden en de politie inspecteur die de leiding had over het onderzoek. In ruim 400 pagina’s wordt verslag gedaan over de voorgang in beide kampen, inclusief de liefdesperikelen die aan beide kanten een belangrijke rol opeisen.

Cassatie is niet een prettig leesbaar boek. Het verhaal mist een goed bedacht plot: het loopt zoals het loopt, het sleept zich voort en heeft mij geen een keer doen verbazen. Of het nu aan de schrijfstijl van Turow ligt of de vertaling ervan, het boek leest gewoon niet. In mijn ogen had dit verhaal eenvoudig kunnen worden verkort tot 200 bladzijden en zou daarmee niets aan essentie inboeten, maar wel met meer vaart als degelijk verhaal ervaren kunnen worden.