Ik heb het opgegeven

Over dit verhaal las ik verschillende recensies met verschillende meningen, maar ik dacht: proberen kan altijd. Na hoofdstuk 1 ben ik gestopt.

Het verhaal begint met een proloog waarin in 9 bladzijden een tijdsbestek van 3 minuten wordt weergegeven. Op zich kan dat prima als de schrijver niet in herhaling valt en het spannend weet te houden. Hier is dat totaal niet het geval.
Drake herhaalt veel passages, signaalwoorden en verwijswoorden . Iets waaraan ik mij als lezer ontzettend irriteer. Ook het taalgebruik staat mij totaal niet aan. Toen Drake op pagina 6 kanker als scheldwoord gebruikte, was ik er eigenlijk al klaar mee.
Behalve de vele scheldwoorden gebruikt Drake ook metaforen die niet door de beugel kunnen. Wanneer je een vochtige ruimte beschrijft als het 'kutje van een supergeile hoer' ben je voor mij geen schrijver die weet hoe je bepaalde situaties moet uitdrukken.

Naast de herhalingen, scheldwoorden en verkeerde metaforen staat het verhaal ook vol met taal- en grammaticafouten.

Ik ben dus tot pagina 20 gekomen en ik ben absoluut niet benieuwd naar de rest van verhaal. Meestal geef ik alle boeken een kans en lees ik alles uit, maar nu kon ik het gewoon niet opbrengen.