Wie ben je werkelijk?

Het boek is gericht op bewustwording en zelfonderzoek en het vinden van je oorspronkelijke zelf. De auteur combineert theorie met het stellen van vragen. Het boek wordt hierdoor een interactieve lezerservaring.

Het boek is verdeeld in vier verschillende delen, die samen 55 korte hoofdstukken omvatten. De indeling van het boek maakt het boek overzichtelijk en gemakkelijk te lezen. Het is echter geen boek waar je zo even doorheen leest.

Ik heb het lezen van dit boek als niet prettig ervaren. De auteur schrijft erg invullend. Jij denkt zo, jij ziet dat nu zo, jij vraagt je vast af ect. Ik hou er niet van als een boek je op die manier benadert. Ik vind het niet fijn als dat soort dingen voor mij als lezer worden ingevuld. Het boek verliest door deze benadering haar openheid.

Vervolgens wordt er heel veel informatie continue herhaalt. Ik vond het boek daardoor erg langdradig worden. De auteur schrijf ook nog het maakt niet uit of je de informatie wel of niet begrijpt, het gaat erom wat je voelt. Hoewel ik dat bij een boek als dit mezelf enigszins kan voorstellen, vind ik het wel belangrijk dat iemand een boek kan begrijpen als je het leest.

Persoonlijk ondervond ik geen probleem met het lezen van de informatie uit het boek, maar ik betwijfel of de manier waarop het boek geschreven is voor iedereen toegankelijk is. Ik vraag mij af of deze informatie door het enkel te lezen wel echt kan leiden tot een dieper ontwaken van je ware zelf. Een deel van de informatie is naar mijn mening enkel te begrijpen als je wat meer ervaring hebt met spiritualiteit en dan met name op het gebied van zelfrealisatie.

Ik miste de openheid in het boek. Ik vond het stellen van de vragen die je zouden moeten helpen om de diamant in jezelf te open te geforceerd. Ik heb het boek meer als beperkend dan ondersteunend ervaren.