Peer

‘Wij moeten terug naar huis. Werken.’
Dan stapt ze weer in.
Ze toeteren. Ze zwaaien.
Uit elk raampje steekt een arm.
En weg zijn ze.

Kai moet naar tante Fee. De hele vakantie. Maar tante Fee is heel raar. Veel raarder dan je denkt. Ze loopt helemaal krom. Ze woont in een huisje midden in een donker bos. En er staat een griezelige bezem in haar schuur.
‘Sprookjes bestaan niet,’ zegt mam. ‘En kabouters ook niet,’ zegt pap. Maar dan vindt tante Fee een kabouter onder een struik. Hij heet Peer…
Kai wil maar één ding: naar huis. Nu!

Wanneer je start met lezen denk je: is het nu een sprookje? Wat treft Kai nou aan bij die tante Fee, is ze geen heks of toch juist wel? Zo leuk dat je ziet dat Kai als basis vertrouwt op zijn eigen omgeving (ouders) en zijn mening op hún mening baseert. Dat hij vervolgens ontdekt dat tante Fee helemaal niet zo raar is en dat hij ziet dat het anders kan. Andere meningen, andere fantasieën. Kai krijgt een vriend; er ontstaat een kleine grote vriendschap! Een vriend waar je alles mee deelt, ongeacht hoe je eruit ziet. Nieuwe dingen en mensen ontmoeten is soms spannend, maar hoeven niet raar of gek te zijn: probeer het maar eens! De zinnen zijn kort en dat maakt het verhaal makkelijk te lezen vanaf een jaar of 8.