Tussenkinderen (bron @kinderboekenjournaal)

‘Tussenkinderen,’ zei Maarten. ‘Dat klinkt beter dan “dode kinderen”, ook al zijn we dat eigenlijk ook. We hebben hier alleen nog iets te doen. Een opdracht. Tabi noemt het een missie.’
Een groep kinderen met verschillende herinneringen. Samen vormen ze één verhaal. Het verhaal van het eiland.
Jack woont op een eiland en voelt zich het meest thuis in de zee. Maar na een reddingspoging verandert alles: hij leeft niet meer, en toch is hij ook niet echt weg. Samen met andere tussenkinderen gaat hij op zoek naar een verborgen schat, een mysterie dat het leven op het eiland voorgoed zal veranderen.
Dit verhaal grijpt je direct bij je keel en laat je tot de laatste bladzijde niet meer los. De prachtige schrijfstijl van Lorena Veldhuijzen maakt dit verhaal zeer gelaagd. Zinnen als ‘Een echo van verdriet dat niet meer gevoeld kon worden, omdat het leven er niet meer was.’ of ‘Het haar van het meisje had een vreemde glinstering. Alsof de zon haar stralen erdoorheen had gevlochten.’ klinken toch als poëzie? Het klinkt als een ingewikkeld verhaal, maar het leest als heel realistisch en goed doordacht. Het verhaal is een aaneenschakeling van gebeurtenissen waar al deze kinderen aan bijdragen. Het verhaal grijpt telkens terug naar herinneringen, om de bedoelingen van het heden te duiden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van kleine getekende golfjes tussen de bladzijdes in het verhaal. Heel subtiel, heel duidelijk. Het gevoel dat je krijgt bij het lezen van het begin van het verhaal is ongemakkelijk: de kinderen doen hun best om de aandacht van hun ouders te krijgen op het moment dat ze nog niet weten dat ze ’tussenkinderen’ zijn. Je voelt met ze mee, wanneer ze geen reactie van hun familie krijgen en zich erg eenzaam en hulpeloos voelen. Het stukje rust en bezinning lees je verderop in het verhaal, waarbij ook hier prachtig gekozen woorden en zinnen zijn gebruikt. Op het moment dat alles duidelijk is en ze rustig heen kunnen gaan…
Voor jongeren die geloven dat sommige ontmoetingen geen toeval zijn — zelfs niet tussen hemel en aarde vanaf een jaar of 15. (c) Kinderboekenjournaal