Niet voor nieuwsgierige mensen

Dunkelblum zwijgt is geen boek voor nieuwsgierige mensen. Zelf ben ik wel in die val getrapt, want ik wilde graag weten welk geheim het dorp verzwijgt. Helaas ben ik na afloop met meer vragen achter gebleven dan voordat ik het boek las en dat geeft geen bevredigend gevoel.
Het verhaal speelt zich af in Oostenrijk, in het fictieve dorpje Dunkelblum, gelegen aan de grens met Hongarije. Het verhaal speelt zich af in 1989, ten tijde van het afbrokkelen van het ijzeren gordijn. Tegelijkertijd met het ijzeren gordijn valt ook het doek van een collectief geheim van schimmige gebeurtenissen uit het verleden.
Persoonlijk vond ik het lastig om in het verhaal te komen, het begint erg mysterieus en er worden erg veel namen genoemd. Gelukkig bevat het boek een namenlijst, zodat je terug kunt kijken wie ook alweer welke rol in het dorp speelt. Later in het boek, als de namen je vertrouwt zijn, geeft het je dan wel weer het gevoel dat je je thuis voelt in het dorp, alsof je zelf ook iedereen daar kent. Datzelfde geldt voor de omschrijvingen van de omgeving. De omschrijvingen zijn niet heel uitgebreid, maar genoeg om me een voorstelling te maken van het dorp en de directe omgeving.
Het boek neemt je mee naar de zomer van 1989, gezien vanuit diverse personen die in het dorp Dunkelblum verblijven. Langzaamaan, door verschillende gebeurtenissen in het heden kom je iets te weten over het verleden. De schrijfster gebruikt verschillende trucjes om het geheim niet te snel prijs te geven. Door de vele gebeurtenissen ontstaan er ook veel nieuwe vragen, die wel steeds terugkomen in het verhaal, maar waar geen antwoord op komt. Op zich is dit wel verklaarbaar, maar het geeft mij geen afgerond gevoel na het lezen van het boek. Ik heb toch het gevoel dat niet het hele verhaal verteld is.