Intrigerend, meeslepend en aangrijpend verhaal!

Debuutroman van Emma - een boek welke je niet zomaar even tussendoor leest maar waar je echt even voor moet gaan zitten.

In dit boek volgen we Am. Zij zit in een groepsgesprek in een psychiatrische instelling.

Door middel van haar denkwijze probeert ze ons als lezer, ervan te overtuigen dat zij daar niet thuishoort. Daarbij probeert ze je ervan te overtuigen dat dit de plek is waar haar moeder juist wél thuis hoort. Maar is dat allemaal wel zo?

Het boek is geschreven vanuit het heden (het groepsgesprek waaraan Am deelneemt), en het verleden. Het verleden is een monologisch vertel(denk) perspectief. De gedachten van Am nemen je mee het verleden in. Hoe is ze opgegroeid, hoe was haar band & relatie met haar moeder. In haar denken vertelt Am over vroeger en over hoe zij denkt dat haar manipulatieve moeder haar heeft verknipt. Maar weer de vraag, is dit wel zo?

Steeds komen een aantal dingen terug. Wat is nou de gele woensdag en wat heeft Dies Irae” van Mozart hiermee te maken. Doordat het zovaak terugkomt, wordt je getriggerd om door te lezen. Wat is er gebeurd op gele woensdag en zit Am daar inderdaad onterecht?

Het wisselt soms zó snel, het heden-denken aan verleden, dat je soms echt even moet schakelen.

Het boek heeft 3 grote hoofdstukken en is van de lange adem, zonder pauzes waardoor ik soms even moest slikken.

Het is een ontzettend intrigerend, meeslepend en aangrijpend verhaal wat je niet snel zal loslaten.

Uitgeverij Atlas Contact / de club van echte lezers - bedankt voor dit recensie exemplaar!