Prachtige taal

“Soms krijg je dus wat je wenste, maar is het niet zoals je hoopte”.

Dit is toch een geweldige zin! Marlies Slegers gebruikt prachtige taal in dit ontroerende boek.
Briefjes voor Pelle gaat over een jongetje dat zijn vader heeft verloren. De rouw van Pelle, de rouw van zijn moeder en de sfeer die daarbij hoort, zijn met veel zorg en nuance neergezet. Op de achterflap noemt Katinka Polderman het een topboek voor wie om de circa tien pagina’s wil huilen. Dat maakte me eerlijk gezegd wat huiverig, want té veel verdriet lees ik liever niet. Gelukkig bleek dat heel erg mee te vallen!

Het verhaal bestaat uit meerdere verhaallijnen in het leven van Pelle en die zijn zeker niet allemaal zwaar beladen. Juist die afwisseling maakt het boek zo prettig leesbaar. En ik treed in herhaling, maar de taal… daar word ik oprecht blij van. Marlies Slegers schrijft in prachtige zinnen, zonder dat het verhaal vertraagt.

Het plot heeft bovendien een onverwachte wending. Waar ik meestal voldaan een boek dichtsla, vond ik het hier oprecht jammer om afscheid te moeten nemen van Pelle. Ik had zó graag nog verder gelezen over zijn leven. Dat is misschien wel het grootste compliment dat je een boek kunt geven.