Zelfde insteek, ander verhaal

Dit jaar proberen we echt ons best te doen om de wil ik lezen- lijst toch met enkele titels te gaan minderen. Jammer genoeg komen er vlugger bij dan dat er weg gaan. Ook is één van de leesvoornemens van dit jaar om reeksen ook vlugger na elkaar te lezen. Mijn volgende boek past in beide voornemens. Het stond op de wil-lijst en is een tweede deel.

Ik heb het hier over Ready Player Two geschreven door Ernest Cline. Cline kwam reeds op mijn pad met zijn boek Ready Player Two en natuurlijk de gelijknamige film die erover gemaakt werd. Voor wie hem niet kent, Cline is Amerikaan die vooral sciencefiction schrijft maar ook bezig is met scenario’s te schrijven.
Wat mij vooral aantrok in RPO waren de terugblikken naar films en spelletjes vanuit mijn jeugdjaren in de jaren ’80 en ’90.

Maar nu pas las ik het tweede deel. Zes jaar na het eerste boek.

RPTWO brengt volgens mij hetzelfde verhaal als het eerste deel maar toch op een andere manier.
Het verhaal gaat erover dat een paar dagen na het winnen van de wedstrijd Wade een ontdekking doet die grote veranderingen kan brengen voor de mensen die in Oasis tijd doorbrengen. Het wordt veel echter, veel verslavender dan ooit tevoren. Met het inschakelen van de nieuwe technologie begint een nieuwe zoektocht. Eén die enkel de erfgenamen van Halliday kunnen uitvoeren. Maar deze keer staat er heel wat meer op het spel. Niet enkel het leven van Wade maar ook van de mensheid.

Allereerst moet ik vermelden dat ik bij dit boek iets gedaan heb dat ik normaal niet doe. En dat is zaken opzoeken. Waar ik in het eerste boek wel de spelletjes of films kende moest ik bij dit boek toch nu en dan eens iets opzoeken. Het vertraagde wat het lezen maar echt storen deed het me niet.
De flow zit goed in het boek en het verhaal loopt vlot door. De personages zijn gegroeid maar moeten toch soms nog veel leren over zichzelf. Vooral Wade krijgt daar een grote hoop van te verwerken.
Cline verwerkt een thema in zijn boek waar veel mensen toch een vrees voor hebben. AI . Halliday creëerde met Anorak de eerste bewuste artificiële persoon, en laat nu net deze AI een grote rol spelen in het verhaal.
Ik was redelijk vlot aan het einde van dit boek. Een einde dat op bepaalde momenten redelijk spannend werd omdat men echt gebruik maakt van de link tussen de Oasis en in real life zaken uit te voeren.

Conclusie
Ik heb wel genoten van het lezen van dit boek. Gelukkig heb ik een goed geheugen zodat ik de verhaallijn van RPO nog redelijk goed weet en dus verder kon met dit tweede boek. Er mogen van mij wel nog enkele boeken komen in deze reeks maar dan liefst met een volledig andere insteek.
Na wat opzoekwerk kreeg ik de info dat de auteur wel ideeën heeft om een prequel boek te schrijven. Mogelijks Ready Player Zero. Een verhaal dat misschien meer zou ingaan op de jeugd van Halliday en Morrow, de makers van de Oasis.

Dus nog even afwachten wanneer dit boek zou gaan verschijnen. Zo denk je dus een reeks uitgelezen te hebben en komt er mogelijks nog een boek bij. We houden het in de gaten.