Lezersrecensie
Literatuur die ertoe doet
Dit was het eerste boek dat ik van Solnit las, en ik werd in eerste instantie aangetrokken doordat ze door verschillende mensen in mijn omgeving naar voor werd geschoven als een sterke vrouw met een stem, een activiste en feministe. Ik was in eerste instantie wat bang dat dit activisme en feminisme te ver doorgedreven, te prekerig of te opdringerig zou zijn, maar niets van dat alles.
In dit boek blikt Solnit terug op de periode waarin ze als jonge blanke twintiger op zichzelf ging wonen in een appartement binnen een voornamelijk zwarte gemeenschap. Ze beschrijft de moeilijkheden en de twijfels die ze in deze periode had, haar worstelingen met het leven, met zichzelf, haar omgeving, en vooral hoe ze door deze jaren heen gegroeid is al persoon, als schrijver, als vrouw. Haar vertelstijl is bijzonder aangenaam, met een vlot kabbelend ritme, heel gemoedelijk, waardoor je heel makkelijk blijft doorlezen. Ze geeft het vertrouwen aan haar lezers en schrijft zonder taboes, ook over zaken die op haarzelf betrekking hebben.
Ik heb dit boek als vrouw gelezen, een stuk jonger dan Rebecca Solnit, en bepaalde passages kwamen heel herkenbaar voor. Ze is een feministisch schrijver, maar niet in de agressieve manier, waar ik mezelf niet kan in terugvinden, maar eerder op de wijze dat vrouwen gewoon ook hun ding moeten kunnen doen, waar, wanneer en wat dat ook is. Hierdoor ben ik wel meer bewust gaan stilstaan bij zaken binnen mijn eigen verleden, zaken die volgens mij alle vrouwen en jonge meisjes wel eens meemaken, en dan besef je wel dat we, ondanks alles, daar helaas nog niet zijn.
Solnit wilt dit (en andere discriminaties tegenover minderheden, denken we aan de LGBTQ gemeenschap, racisme, klimaatactivisme,…) aankaarten met haar pen, op een doordachte, sensibele en humane manier, wat volgens mij meer de weg is naar sensibilisering en bewustwording hierrond dan bv. marsen met beha-verbrandingen waardoor het woord “feminisme” zo’n negatieve en wrange bijklank gekregen heeft.
Belangrijke literatuur dus, want dat is het door de proza en stijl zeer zeker wel, en belangrijk dat dit door iedereen gelezen wordt.