Stem uit het verleden

Ik leerde Joan Didion kennen via een Netflix-documentaire, en was meteen nieuwsgierig naar haar werk. “The White Album” is het eerste boek dat ik van haar lees, en dit is een verzameling essays over het America van de jaren zestig. Hierin ligt de focus niet enkel op de jongerencultuur, maar Didion gaat veel breder: de Black Panther Beweging, politieke wantoestanden, infrastructuur, feminisme, Californië, … Doordat het soms echt over lokale figuren/plaatsen gaat in een verre regio en een tijdsperiode die ik zelf niet meegemaakt heb, waren het voor mij niet steeds onderwerpen die mij persoonlijk raakten of waarmee ik klikte, maar haar stijl zorgt er wel voor dat je geboeid blijft doorlezen.

In al deze essays klinkt de stem door van een scherpe analytische en intelligente vrouw. Door het vernoemen van ontmoetingen met o.a. Janis Joplin en andere grote namen uit de toenmalige muziek-en filmscène is het ook duidelijk dat zij een ongelooflijk boeiend leven moet geleid hebben.