Afscheid

Yiyun Li verloor haar zestienjarige zoon aan zelfmoord.

Dit boek maakt deel uit van haar verwerkingsproces, waarbij ze haar zoon opzoekt en in dialoog met hem gaat. Deze gesprekken zijn steeds zeer filosofisch waarin ook taal een bijzondere rol speelt, met name dan de etymologie van woorden.

Hoezeer ik ook respecteer wat ze tracht te doen, namelijk haar zoon “levend” houden en verder proberen te leven in volle aanvaarding van zijn beslissing, kon het boek me niet helemaal meevoeren. De gesprekken komen soms ver gezocht en absurd over.

Wel voelen we mee met het verdriet waarmee ze verder dient te leven, met het rouwproces dat ze doormaakt.
Ik denk wel dat dit boek troost kan bieden aan personen die zelf iemand dichtbij verloren hebben, zeker in het geval van zelfdoding. Een boek waar je stil van wordt.