Ander verhaal dan verwacht

De Veger was zo’n boek waarover ik heel lang heb getwijfeld of ik hem wilde lezen of niet. Aan de ene kant sprak het verhaal mij aan en hoorde ik er ontzettend goede verhalen over. Aan de andere kant hield iets mij tegen. Nou kreeg ik bij toeval dit boek cadeau voor mijn verjaardag in september en is het ook nog een thematitel voor de Kinderboekenweek van 2021. Dus ik wilde hem hoe dan ook gelezen hebben voor de KBW.
Nou moet ik zeggen dat ik niet zo onder de indruk was van een deel van het verhaal. Het verhaal begint interessant, met een introductie van de Veger en een meisje. Hierdoor was ik direct nieuwsgierig naar de rest van het verhaal. Ook de hoofdstukken erna vond ik fijn lezen en was heel benieuwd naar het leven van een schoorsteenveger in 1875.
De omgeving en de personages zijn goed uitgewerkt en ik waande helemaal in oud Londen. Ik zag zo alles voor me. En als ik twijfelde over de locatie, pakte ik de prachtige kaart erbij die voorin en achterin het boek zit. Prachtig uitgewerkt. Nan is een sterk personage die het absoluut niet makkelijk heeft in haar leven. Ik leefde dan ook helemaal met haar mee en wilde haar helpen, haar omarmen.
Het boek is opgedeeld in drie delen. Het eerste deel en het derde deel vond ik mooi en interessant om te lezen. Het tweede deel vond ik maar wat langdradig en saai eigenlijk. En hoe komt dit? Mijn fantasie liet mij gewoon in de steek. Ik kon gewoon niks met Charlie, de golem. Ik kon er geen voorstelling van maken, ik kon de fantasie er niet voor vinden om dat te kunnen geloven. Dus dat het boek mij uiteindelijk wat tegenviel, ligt helemaal aan mijn eigen gebrek aan fantasie.
Het boek is overigens mooi uitgewerkt, een fijn verhaal over de ontwikkeling van een jonge schoorsteenveger. Over vriendschap, over moed, over de hoop niet opgeven. Het is ook zeker wel een aanrader om te lezen, want je wordt wel in het verhaal meegezogen.