Het vuurhuisje

Het vuurhuisje, het tweede boek dat ik las van Keir Graff. Een mooi uitgewerkt verhaal met een mooie boodschap.

Keir Graff heeft een vlotte schrijfstijl. Ik vloog zo door het verhaal heen en had het boek dan ook zo uit. We volgen Dagmar, een twaalfjarig meisje dat bij haar vader woont, samen met haar stiefmoeder en stiefbroertje. Financieel gaat het niet goed en haar vader besluit dat ze ‘tijdelijk’ gaan wonen in een Tiny House, midden in het bos. Het is zomervakantie en Dagmar ziet het totaal niet zitten om opgesloten te zitten met haar familie op zo’n kleine oppervlakte. En dan ook nog in de zomervakantie! Ze zal verjaardagen missen van haar vriendinnen en zal zichzelf moeten vermaken.. Niet bepaald de ideale zomervakantie.

Uit verveling en opstandigheid gaat Dagmar op onderzoek uit en ontdekt ze een mega villa midden in het bos en ze leert de zoon van de eigenaar kennen. Er ontstaat een bijzondere vriendschap. In het begin kan Dagmar het totaal niet vinden met Blake, maar uiteindelijk vinden ze een gemeenschappelijk onderwerp waar ze beide over kunnen meepraten. Wanneer er dan een mega brand uitbreekt in het bos, waarbij iedereen moet vluchten, ontdek je eigenlijk het moreel van het verhaal.

Fijn geschreven onderwerp, leuke personages die af en toe best irritant kunnen zijn. Grappig en soms een tikkeltje ongeloofwaardig, maar wel een leuk boek om te lezen!

Ik las hiervoor Het luciferkasteel van Keir Graff en ik moet zeggen dat ik dat verhaal iets leuker vond dan Het vuurhuisje. Dus die ik kan ook zeker aanraden om te lezen!