De honger

Het zal je maar gebeuren. Liam Sandbergen is met zijn vrouw Evi en hun tienerdochter Yana een weekend naar hun tweede huis in Limburg geweest en bij terugkomst ligt er een vreemde afstandsbediening op de salontafel waarop een post-it is geplakt met de tekst 'play'. Nieuwsgierig geworden zetten ze de tv aan en zien tot hun schrik dat ze een jaar lang dagelijks zijn gefilmd in alle kamers van hun huis. Na onderzoek van de politie blijken er 17 camera's in hun huis te zijn verstopt, zonder dat ze dit wisten.
Rechercheur Isabella Neri, die na een lange herstelperiode weer is begonnen, bijt zich vast in deze zaak om uit te zoeken waarom dit gezin wordt gevolgd.
Het boek leest lekker weg en de spanning wordt ook mooi opgebouwd met de verschillende plotwendingen in het verhaal. Als lezer wil je ook weten waarom iemand juist dit gezin een jaar lang elke dag heeft gefilmd. Dit blijft heel lang onduidelijk en juist daarom wil je blijven doorlezen - wat zit er achter? Lopen ze gevaar?
Jammer is wel dat de karakters van de personages niet echt worden uitgewerkt. Je krijgt wel een indruk van ze, maar leert ze niet echt kennen.