Tegenvaller. Bevestigt vooral Amerikaanse vooroordelen

Een Coben is átijd goed. Toch? Helaas, deze keer niet.

De hoofdpersonen zijn te onbekend en té uitvergroot om met ze mee te gaan leven. Ik ben ge/verwend met Myron en Win, die ik al jarenlang 'ken'.
Deze hoofdpersoon (Maggie) illustreert zo ongeveer alles wat mij zo tegen kan staan in Amerikaans werk: ze is geen chirurg, ze is BRILJANT. En niet zómaar een chirurg in een kliniek, neeeee, in rampgebieden natuurlijk. Mensen écht redden. En niet alleen zij, ook haar man en die gezamenlijke vriend. Allemaal BRILJANT.

De zus, een belangrijk persoon in het boek, ook niet gewoon een zus, nee BRILJANT als app-ontwikkelaar. Met uiteraard trekjes die aan autisme doen denken, want dat is nou eenmaal in de mode tegenwoordig.

De schoonvader, niet zomaar een wat knorrige oudere man, neeeee, heel BIJZONDER. Met motoren, snelle vuisten en een handige vriendenkring.

Zodra het over landen buiten de VS gaat, komt de visie van de Amerikaan op de wereld bovendrijven. De residentie van de 'boef' in Rusland wordt beschreven als nep/onecht. Daar moest ik hard om lachen. Dat wordt gezegd door mensen uit het land van Disney? Gut.
De manier van doen, praten, werken van de mensen in Rusland: allemaal passend in het Amerikaanse plaatje van 'Russen', Hetzelfde geldt voor de toestanden in de vluchtelingenkampen, de gang van zaken in Dubai en Frankrijk.

En dan wordt alles gelardeerd met ongrijpbare karakters die ongrijpbare dingen kunnen doen of regelen. Vliegtuigen, valse ID's, ontsnappingen, geheime logistieke operaties - allemaal net een beetje té. Kijk, dat Win uit de bekende 'Myron en Win'-boeken zo ongeveer een halfgod is, is één ding - maar blijkbaar hebben heel veel mensen die eigenschappen.

De figuur van Charles Lockwood vond ik een misser. Werkelijk? Zo opzichtig die link met Win? Ongeloofwaardig.

Helaas, voor mij was het een afknapper.