De meest indrukwekkende roman sinds jaren

Lovende recensies hebben op mij niet altijd het beoogde effect, maar toen ik in de boekhandel vluchtig door het boek bladerde was ik verkocht.
In een tijdsbestek van amper 24 uur worden de levens van ruim 30 mensen in en buiten een Nazi concentratiekamp met elkaar verweven.
Bijna van minuut tot minuut beschrijft Natter niet alleen het doen en laten van deze mensen, maar neemt hij ons genadeloos mee in hun overwegingen om te handelen of juist niet, om te zwijgen of juist niet, om rücksichtlos door te denderen of juist niet.
En langzamerhand leer je elk individu begrijpen in zijn/haar keuzes, hoe fout die soms ook zijn. Aan de ene kant gevangenen die op alle mogelijke manier proberen te overleven, aan de andere kant Duitse werkers die vaak menen geen keuze te hebben ("Befehl is Befehl") en Nazi-officieren die gewetenloos zijn en tegelijk door twijfels en tegenslag worden getroffen.
Dit psychologische spel bewijst maar weer eens dat we allemaal individuen zijn met onze eigen overdenkingen, overwegingen en keuzes.
Rationeel of juist instinctief.

Dit boek werpt me weer even op de essentie van ons bestaan en aan hoe nietig wij zijn in de geschiedenis.
En tegelijk dat mensen ook het vermogen hebben om in hun korte leven zoveel medemensen te vernietigen.