Woensdagvoorleestip: wanneer je mama en papa katten zijn

Prentenboekmaker Yoeri Slegers komt met De muis die miauwt met een prentenboek dat eenvoudig van opzet lijkt, maar als je wat dieper kijkt, zie je veel verschillende lagen. Het voorleesboek heeft weinig tekst en voornamelijk rustige platen, die veelal in primaire kleuren getekend zijn. Op het eerste gezicht zou je denken er snel doorheen te gaan, maar de illustraties én tekst hebben stopkracht, waardoor je veel langer op de pagina's blijft kijken en makkelijk terugbladert of weer opnieuw gaat lezen. De muis die miauwt kun je keer op keer oppakken, voor even tussendoor of juist om langer bij stil te staan en het gesprek aan te gaan.

Er zit humor op elke pagina, waarbij het samenspel tussen tekst en illustratie heel belangrijk is. Het verhaal begint met een rustige opbouw. Honden zeggen 'Woef', vissen zeggen 'Blub' en muizen zeggen 'Piep'. Tot de muis in beeld 'Miauw!' zegt, heel zelfverzekerd. Je zag hem, als je terugbladert, al bij de eerste pagina's tevoorschijn piepen. Tussen de hondjes, en zijn neus aan de rand van de pagina bij de vis. De gezichtsuitdrukkingen van de muis worden expressief geschetst met slechts enkele eenvoudige lijnen, evenals zijn pootjes en staart. De achtergrond is leeg of heeft een enkele kleur, waardoor de personages op de pagina's echt schitteren.

De muis die miauwt is een muis die door zijn mama en papa is uitgekozen als kindje. En zij zijn katten, dus dan leer je vanzelf miauwen, van visjes houden en vuilniszakken open krabben in plaats van eraan te knagen. Hij is zowel muis als kat en daar heel tevreden mee. 'Alles is zoals het zou moeten zijn,' vertelt de muis op de laatste bladzijde. Hoewel de thema's van adoptie en zelfacceptatie allesbehalve eenvoudig zijn, maakt Yoeri Slegers in De muis die miauwt duidelijk dat je goed bent zoals je bent. Waar je vandaan komt, beïnvloedt wie je bent en dat geldt voor ons allemaal, of je nu katten als ouders hebt of muizen.

Thema's

Familie, adoptie, jezelf zijn, acceptatie.

Leeftijd

Dankzij de eenvoudige tekst en rustige platen kun je dit al vanaf heel jonge leeftijd voorlezen. Vanaf een jaar of drie begrijpen ze het verhaal beter, dat de muis zich onderscheidt van andere muizen door te miauwen. Het is de leeftijd waarop kinderen beginnen te begrijpen dat andere mensen losstaan van henzelf, eigen gevoelens en gedachten hebben, en zichzelf met hen gaan vergelijken.

Hoe lees je dit voor?

Je kunt met dit prentenboek goed het gesprek aangaan over zijn wie je bent en dat iedereen anders is. Ook maakt het adoptie goed bespreekbaar voor jonge kinderen die voor het eerst kennismaken met dit onderwerp of als een laagdrempelige introductie voor hun eigen adoptieverhaal. Maar daarnaast zit in dit verhaal veel humor en daar kun je heel interactief mee omgaan. De muis is een grapjas vol kattenkwaad en als voorlezer kun je dit met veel animo brengen. 'Muizen trippelen in het rond. Laat mij maar stiekem sluipen,' kun je je (voorlees)kind heel goed uit laten beelden. Ze kunnen knabbelen, krabben en miauwen, waardoor De muis die miauwt helemaal gaat leven.

Meer en leuker voorlezen begint bij de mooiste prentenboeken. Elke woensdag tippen Hebban en De Nationale Voorleesdagen een nieuw voorleesboek. Woensdag is voorleesdag!