Over Poolse kinderen in de Tweede Wereld Oorlog

Het boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en geschreven als een jeugdboek. Voorin in het boek staat dat de namen van de personen zijn veranderd en wat plaatsnamen. Maar het verhaal zelf is echt gebeurd!

Het boek gaat over een Pools gezin in de Tweede Wereldoorlog. Eerst gaat het verhaal over de vader, Joseph. Hij zit in een concentratiekamp omdat hij op school, waar hij werkt zoals ik hebt begrepen, een schilderij van Hitler heeft omgedraaid. Van zo’n klein vergrijp zit hij in een concentratiekamp! Interessant om te lezen dat er naast joden ook gewone burgers in concentratiekampen zaten. Hij hoefde niet hard te werken maar kreeg wel weinig te eten en als je brutaal was tegen een bewaker of te laat kwam voor de appel kon je voor straf opgesloten worden in de ijskelder. Daar was het in de winter ijskoud, zo wordt het in het boek beschreven. Uiteindelijk ontsnapt hij uit deze hel. Maar dan komt hij erachter dat zijn vrouw en kinderen weg zijn!

Daarna gaat het rest van het boek over de drie kinderen Edek, Ruth en Bronia en Jan die er naderhand erbij komt. Hun moeder is weggehaald om ergens te werken en de kinderen moeten vluchten omdat Edek op een soldaat heeft geschoten. Ik vind het heel knap hoe ze na de ontsnapping het hebben kunnen overleven en het beste van hebben gemaakt. Ruth moet op jonge leeftijd het moederfiguur op zich nemen en geeft les aan andere kinderen die net als zij geen ouders meer hebben. Zo knap dat ze wat dingen voor elkaar kreeg en vaak moeilijke en goede beslissingen kon nemen. Met een beslissing ben ik niet mee eens, maar dat komt ook omdat ik een hondenliefhebber bent. Bijna helemaal op het einde van het boek zit iedereen in een gevaarlijk situatie in het water. Jan, die er naderhand bij is gekomen wilt liever de hond redden. Maar Ruth wilt liever haar broer redden want die is echt in levensgevaar. De hond blijkt helemaal niet in gevaar te zijn. Maar Jan moet wel een keuze maken. Gelukkig heeft hij de goede keuze gemaakt. Alleen jammer dat de hond was weggelopen. Ikzelf zou nog geprobeerd hebben om de hond te zoeken. Maar waarschijnlijk had ik dezelfde keuze gemaakt net als Jan. Ik hoop dat de hond in het echt goed terecht is gekomen. Vond wel dat Ruth grof was tegen Jan, maar ik begrijpt het wel. Jan vond ik ook te, de hond was helemaal niet in gevaar en toch twijfelen om meteen Edek te redden. Maar blijft het wel erg vinden dat de hond is weggelopen. Jan was er trouwens best snel eroverheen gekomen.
Vond het ook interessant om te lezen dat sommige landen de Polen die vluchten terug wilden sturen naar hun eigen land, na de oorlog. Je leest ook over na de oorlog dat het nog niet helemaal meteen goed kwam. Bijvoorbeeld Jan was gewend om te stelen en bleef het nog steeds doen alleen bij Duitse mensen, omdat hij een hekel aan de Duitsers had wat ze in de oorlog hadden gedaan.