De Ontvanger

Het boek Nummer 19 gaat over een gemeenschap die in hun ogen perfect is. Ze kennen geen leeftijden maar nummers en bij nummer 12 ben je volwassen. Maar je leest overduidelijk dat het om kinderen gaat die daarna moeten leren voor de beroep wat de ouderen voor hun hebben uitgekozen. Ze hebben allerlei regels en mensen die drie keer de regels hebben overtreden worden losgelaten maar ook kleine baby’s die niet geschikt zijn voor het gemeenschap en oude mensen, maar bij kinderen maken ze nog een uitzondering. Het boek heet nummer 19 omdat de hoofdpersoon van dat jaar Jonas de 19e baby die geboren was. Dus ze hebben twee getallen, een van hun geboorte en het tweede getal bij welke groep ze horen als kinderen en naderhand bij het laatste getal 12 voor de volwassen. De kinderen groeien ook niet op bij hun biologische moeder maar krijgen een gezin toegewezen. En als volwassen kun je een partner aanvragen en wordt er een geschikte partner voor je uitgezocht. Op een ceremonie wanneer Jonas het getal 12 wordt krijgt hij te horen dat hij de nieuwe ontvanger wordt. De ontvanger heeft alle herinneren. Maar niet alleen herinneren maar ook emoties. De mensen in de gemeenschap weten niet wat liefde is of echte woede. Deze boek vindt ik anders dan andere boeken want normaal moet een jongen perse verliefd worden en draait daar het hele verhaal om en dat is in dat boek niet. Maar dit boek gaat wel over liefde maar om een ander soort liefde. Hij is gehecht aan de Schenker die vroeger de ontvanger was, met hem heeft hij een band opgebouwd. En hij heeft broederlijke gevoelens voor de baby Gabriel die een tijdje bij hun mag wonen.
Ik vindt het stukje een beetje heftig over zijn vriend die een spraakgebrek heeft. Wanneer ze kleine kinderen zijn krijgen ze in de pauze een snack. Maar Inplaats van Snack zegt hij een klap en dan krijgt hij ook iedere keer een klap met een stokje. Vindt het best wel zielig voor hem. Het stokje wordt zelfs al gebruikt bij baby’s die net kunnen lopen en bij hele oude mensen maar gelukkig werd het alleen gezegd dat het gebruikt werd. Vindt dat toch best heftig om bij een heel klein kind met een dun stokje te slaan en ook bij oude mensen. Maar omdat ze natuurlijk geen emoties kennen kunnen ze dat makkelijk doen. Wat het loslaten inhield vond ik ook heftig. Daarom vind ik deze boek geschikt vanaf twaalf jaar. Maar volgens Wikipedia is het een Young Adult boek. Het boek is naderhand in Nederland opnieuw uitgegeven met een andere titel The Giver. Ben via Google ook erachter gekomen dat het boek verfilmd is en dat er in het Engels nog drie vervolgen van zijn maar over andere mensen uit hetzelfde gemeenschap.