Sinds zijn debuut in 2006 De Da Vinci code van de eerste plaats op de Duitse bestsellerslijst verdrong, levert Sebastian Fitzek elk jaar trouw een ‘psychothriller’ af. Mensen die lijden aan schizofrenie, depressie of wanen én hun respectievelijke therapeuten bevolkten aanvankelijk zijn boeken. Daarna kwam een letterlijke ‘Zielenbreker’ aan bod en iets lichamelijker werd het in De ogenverzamelaar. Voor de liefhebbers van het betere snijwerk moet zijn nieuwste titel, Afgesneden, veelbelovend in de oren klinken. Al helemaal als je de tweede naam op de cover ziet staan: Michael Tsokos, schrijver van gevulgariseerde non-fictie ‘Der Totenleser’ en ‘Dem Tod auf der Spur’ en meteen ook de bekendste patholoog-anatoom van Duitsland.

Het hoofdpersonage in Afgesneden is eveneens patholoog-anatoom. Dokter Paul Herzfeld, impulsief, onbehouwen en gescheiden. Bij de autopsie op een vreselijk verminkt lichaam vindt hij een metalen capsule met daarin een papiertje met de naam van... zijn dochter. Nu zijn er vele Hannah’s op de wereld, maar Paul acht toeval uitgesloten. Hij belt haar onmiddellijk en krijgt een voicemail, speciaal voor hem. Ze is ontvoerd en haar ontvoerder zal Paul instructies geven via andere lijken. Volgt Paul de instructies niet, dan zien vader en dochter elkaar nooit meer terug.

In Helgoland is een tweede verhaallijn gesitueerd. Helgoland is een eiland voor de Duitse kust. Een ongeziene storm maakt Helgoland tot een onneembare vesting. Een groot deel van de bevolking werd geëvacueerd, het ziekenhuis is verlaten en in een houten huisje aan de kust tekent Linda stripverhalen. Linda zit op Helgoland om te bekomen van haar onfortuinlijke relatie met Danny. Zijn liefde voor haar veranderde in ziekelijke obsessie. Ze draagt er fysiek en mentaal de littekens van. Ze denkt dat ze veilig is, maar met regelmaat slaat de paranoia toe.

Een laatste verhaallijn komt rechtstreeks uit de hel. Een meisje dat haar eigen naam vergat, ligt op een kale matras te wachten tot haar sadistische verkrachter haar weer bezoekt.

Korte hoofdstukken, vlotte dialogen en goed geplaatste cliffhangers zorgen voor een meeslepend verhaal. Er zit letterlijk vaart in: hoe raak je snel van Berlijn in Helgoland als een ongeziene storm vliegtuigen uit de lucht houdt? Gelukkig komt dan een rijke, omhooggevallen student met een Porsche Cayenne voorbij, die jou naar het einde van de wereld wil rijden in ruil voor een stageplek. Dit soort intermezzo’s geeft Afgesneden de nodige humor en luchtigheid, als tegenwicht voor de donkere, allesverlammende sfeerbeschrijvingen elders in het boek. Het door storm afgesloten eiland, een verlaten operatiekwartier in een sinistere kelder, een griezelig, vervallen huis... ook het verder moeten omwille van de dringende tijd, terwijl je doodop bent: het geeft het boek nachtmerrieachtige allures en de liefhebbers van een goed geschreven, spannend verhaal zullen smullen van Afgesneden.

Helaas laat Fitzek steken vallen bij de karakters. De personages zijn of worden geraakt tot in het diepst van hun ziel, maar geloofwaardig worden ze nooit. Daardoor blijf je als lezer op een afstand en is het echte meevoelen er niet bij.

Afgesneden is vooral een erg spannend boek, prettig om te lezen, met een goed gevonden plot en huiveringwekkende sfeerbeschrijvingen. Fitzek maakt zijn naam als vaardig schrijver meer dan waar.

Reacties op: Huiveringwekkend, maar geen geloofwaardige karakters