Poeh tja wat zal ik hier eens over zeggen. In het begin had ik nog wel de hoop dat dit een lekker boek zou zijn. Ik las mooie zinnen, gedetailleerd en sfeervol. Maar hoe meer ik las, hoe droger ik de kost ging vinden. Bij de gedachten dat men het tegenwoordig als een waar meesterwerk ziet, krab ik achter mijn oren en blijf ik toch achter met de vraag: Waarom dan? Toch niet alleen maar omdat het baanbrekend was? De enige reden waarom ik toch doorlas kwam puur door die donkere wolk die toch de hele tijd boven je hoofd hangt tijdens het lezen. Ik wilde toch graag weten wat voor slot mij te wachten stond.

Reacties op: Recensie De ontnuchtering