Woensdagvoorleestip: een prentenboek als een warme knuffel

Prentenboekmaker Leo Timmers vindt zichzelf opnieuw uit met zijn nieuwste prentenboek Kiki & ik. Hierin wisselt hij prachtige full colour illustraties af met gedetailleerde pentekeningen en het resultaat maakt echt iets bij de lezer los. Het brengt je dichter bij het verhaal over een bijzondere vriendschap, juist door die afwisseling. In de pentekeningen zie je de directe interactie tussen het paard en het meisje. Hoe ze elkaar leren kennen, vinden, kwijtraken en opnieuw vinden. In de paginagrote illustraties, vol verzadigde kleuren en adembenemende landschappen, zie je hen samensmelten tot een eenheid. Ze bewegen zich samen vrij in de natuur en versterken hun band met elke tocht die ze ondernemen. Op deze pagina's vind je geen tekst, alleen beleving. Van de stralende zon die door de bomen valt op het moment van hun eerste knuffel tot de wandeling in de sneeuwstorm waarbij je ze bijna niet meer kunt zien.

Het verhaal lijkt niet veel tijd te beslaan tot je ontdekt dat Kiki elke keer iets groter wordt. Van een klein hummeltje groeit ze uit tot een tiener, altijd met het paard aan haar zijde. Maar zoals met alle vriendschappen gebeurt, verandert er uiteindelijk toch iets. Kiki groeit op en blijft lange tijd weg. Hier komt de eenzaamheid om de hoek kijken van het achtergebleven dier dat niet weet waarom, en voor je het weet zit je met tranen in je ogen voor te lezen. Het trouwe wachten op Kiki wordt beloond met een liefdevolle hereniging. Leo Timmers heeft iets heel moois neergezet met dit zachte verhaal vol grote, bijna niet onder woorden te brengen emoties. Het opent de deur voor thema's als opgroeien, vriendschap en eenzaamheid. De illustraties, zowel de pentekeningen als de full colour, hebben overduidelijk vele uren werk erin zitten en dat zie je terug in het geheel. Het verhaal vloeit, en omarmt je als een knuffel.

Thema's

Mens en dier, vriendschap, opgroeien, eenzaamheid.

Leeftijd

Kiki & ik lees je het liefst voor vanaf een jaar of vijf. Er zitten best wat complexe emoties in dit prentenboek en hoewel je het door de korte zinnen ook goed aan jongere kinderen kunt voorlezen, gaat het verhaal echt leven als ze wat ouder zijn. Het is een goede manier om kinderen kennis te laten maken met meer gelaagde emoties die tegenstrijdige gevoelens kunnen oproepen, zodat ze ze gaan herkennen.

Hoe lees je dit voor?

Dit prentenboek lees je rustig voor, waardoor de emoties goed doordringen. Neem tijd voor elke zin en pak ruimte tussen de zinnen om ze te laten bezinken, want zo geef je er de meeste betekenis aan. De namen van het meisje en het paard zetten je aan het begin op het verkeerde been en het is leuk om daar samen achter te komen. Wijs je (voorlees)kind ook op de details in de pentekeningen, en sta stil bij de prachtige kleurenillustraties. Bedenk welke avonturen jullie zouden willen ondernemen en open het gesprek over vriendschap en eenzaamheid.

Meer en leuker voorlezen begint bij de mooiste prentenboeken. Elke woensdag tippen Hebban en De Nationale Voorleesdagen een nieuw voorleesboek. Volg het account van de Woensdagvoorleestip via de website en de Hebban App om niets te missen.