Lezersrecensie
Het Hart van de Adelaar
Nadat Joana ter dood is veroordeeld door het uitspreken van een hartbewerking, krijgt de koning haar in het vizier. En hij heeft andere plannen met haar: zij moet hem helpen de rebellen – de adelaars – te vernietigen. Maar kan zij dit?
Het Hart van de Adelaar is een vlot geschreven verhaal. Emmelie Arents schrijfstijl is niet al te moeilijk, waardoor het verhaal heerlijk wegleest en je door het boek vliegt.
Alhoewel er hier om mij heen zoveel lovende reacties zijn te lezen, gaat mijn recensie toch iets kritischer zijn van aard. Het Hart van de Adelaar las lekker weg, maar toch waren er enkele dingen die ik misschien iets te ongeloofwaardig of te cliché vond. Hetgeen wat hier voornamelijk mee te maken heeft is dat het boek maar bestaat uit 350 bladzijden (en een redelijk groot lettertype). Op zich is dit een oké lengte, maar in dit verhaal gebeurt zó ontzettend veel – en dan voornamelijk de laatste 100 bladzijden, dat er nog best 100 of 200 pagina’s aan hadden mogen zitten. Op deze manier had het boek iets meer diepgang kunnen krijgen in bijvoorbeeld het uitwerken van het verhaal, de wereld en de liefdesrelatie, maar ook had het ervoor kunnen zorgen dat wij met Joana mee konden leven. Ik las haar verlies, maar ik voelde het niet – en dit was met meerdere dingen zo.
Het verhaal had zijn cliché momenten, maar iets wat ik wel erg origineel vond, was de magie in deze wereld. Deze Bewerkingen gaven net een eigen draai aan de wereld die Emmelie Arents gecreëerd heeft.
Het Hart van de Adelaar was een goedgeschreven verhaal, waar ik zeker van heb genoten – ik ga ook zeker de toekomstige boeken van deze schrijfster lezen, maar toch voldeed dit boek niet helemaal aan mijn verwachtingen. Ik had vele lovende recensies gelezen, maar misschien dat mijn verwachtingen dan net wat te hoog waren gezet.