Wauw! Magie, demonen, liefde, lust, geheimen....

Ik moet eerlijk bekennen: de eerste hoofdstukken moest ik er even inkomen. Sterker nog… ik heb het boek zelfs heel even weggelegd. Maar iets bleef aan me trekken. Dus ik dacht: kom op, doorbijten. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb!

Vanaf dat moment zat ik er helemaal in. Ik heb het boek uiteindelijk in één ruk uitgelezen – en ja, ik ben zelfs ’s nachts nog naar beneden geslopen om verder te lezen. Vanmorgen sloeg ik de laatste vijftien pagina’s dicht met dat heerlijke, voldane gevoel: dit was genieten.

We volgen Ophelia Grimm, een dodenbezweerder. Na het overlijden van haar moeder ontdekken zij en haar zusje Genevieve dat hun moeder lang niet alles heeft verteld. Of eigenlijk… ontdekt Ophelia dat Genevieve al veel meer wist dan zij. Wanneer de spanningen tussen de zussen hoog oplopen en Genevieve plots verdwijnt, staat Ophelia’s wereld in brand.

En dan verschijnt Phantasma.

Een dodelijke wedstrijd in een spookhuis. Negen proeven. Afvallers bij elke ronde. Slechts één winnaar. De beloning? Eén wens die vervuld wordt. Maar er kan er maar één overleven.

De sfeer in Phantasma is duister, beklemmend en verslavend. Geheimen stapelen zich op, vertrouwen is schaars en achter elke deur kan verraad schuilen. Een mysterieuze fantoomachtige verschijning biedt Ophelia een deal aan. Blackwell… die haar helpt door de proeven heen – tegen een prijs die allesbehalve klein is: tien jaar van haar leven.

De spanning. De passie. De onderhuidse dreiging. Het verraad. Alles klopt. Alles grijpt je vast.

Na een wat stroef begin ontvouwt zich een verhaal dat je niet meer loslaat. Een boek dat je hart sneller laat kloppen en je slaapritme compleet in de war brengt...