Boeiend thema, maar teleurstellend uitgewerkt

Geschiedenisleerkracht Thea Rust verhuist van Australië naar Engeland om er les te gaan geven op een prestigieuze kostschool. Thea neemt haar intrek in het Zijden Huis. In de 18de eeuw was Rowan Caswell dienstmeid in hetzelfde Zijden Huis, Rowan is een weesmeisje dat van haar moeder geleerd heeft om geneeskrachtige zalfjes en drankjes te maken. Mary-Louise Stephenson is een Londense dame die zijde ontwerpen wil worden in de 18de eeuw. Haar passage in het Zijden Huis zal grote gevolgen hebben voor de hele huishouding en alle bewoners erna.

Kayte Nunn baseerde haar boek op een huis in de Engelse stad waar ze opgroeide, het verhaal op zich is volledig fictief.

Het boek opent sterk en weet je al snel mee te trekken in het verhaal en voelt direct griezelig aan. De auteur kan dit gevoel echter niet vasthouden. Het verhaal zakt steeds weer in en wordt met momenten langdradig. Kayte Nunn heeft ervoor gekozen om verschillende verhaallijnen uit te werken en deze uiteindelijk te laten samenkomen. Daardoor blijven de 3 verhaallijnen oppervlakkig. Ze begint ook vaak aan nieuwe plots, maar werkt deze dan niet uit, waardoor het voor de lezer niet duidelijk is wat de auteur wil vertellen. Qua hekserij blijft de lezer op zijn honger zitten. Er komen wat drankjes en zalfjes in voor, er wordt wat met moeilijke benamingen van kruiden gegooid en er wordt al eens over een beladen symbool gesproken, maar het echte verhaal blijft uit, en de losse onderdelen worden niet verder uitgewerkt.
De verhaallijn van Mary-Louise Stepenson en de weefgetouwen is langdradig, doet de spanning in het verhaal steeds wegzakken en heeft weinig meerwaarde in het verhaal en in het plot.
De spookachtige verhaallijn is het beste uitgewerkt. Maar ook hier blijf je als lezer met veel vragen achter.
Het plot is weinig verassend. De auteur gebruikt veel complexe zinnen en een eerder complexe woordenschat. Vooral de erg complexe zinsbouw haalt elke keer de vaart uit het lezen.

De auteur heeft een mooie basis gevonden om een spannend spookverhaal te schrijven, maar de uitwerking is erg teleurstellend.