Lezersrecensie
Ik had op meer gehoopt
Er is niks zo moeilijk als een recensie beginnen van een boek waar ik een minimaal aantal sterren aan geef. Want ik weet hoe moeilijk het is om een verhaal te schrijven, hoeveel van jezelf erin zit, hoeveel tranen, hoeveel bloed en hoeveel zweet. Maar ik wil wel altijd eerlijk blijven en dat betekent dat ik soms toch moet proberen om de juiste woorden te vinden om uit te leggen waarom een boek voor mij niet werkte.
Laat ik beginnen met te zeggen dat het verhaal zelf, de mythologie en de personages mij op zich wel aanspreken. Het plot is interessant en blijft ook heel lang spannend, ondanks dat veel onverwachte wendingen niet geheel onverwacht komen voor de lezer. De world-building, achtergrond en het fantasierijke gedeelte van het verhaal getuigen van een groot verbeeldingsvermogen en van heel veel potentie. Ook de karakters hebben zeker de potentie om interessant, realistisch en herkenbaar te zijn.
Maar, het woord potentie is wat mij betreft wel het sleutelwoord van dit boek. Tijdens het lezen van dit boek had ik het gevoel alsof ik een nog niet helemaal af verhaal zat te lezen. Wellicht had het verhaal nog een aantal keren herschreven moeten worden. Met honderd procent zekerheid had er nog iemand een extra ronde redactie moeten toevoegen.
Naast een aantal spelfouten (waaronder een d/t fout) en een paar grammaticaal incorrecte zinsconstructies, is het wat mij betreft namelijk vooral de schrijfstijl die het verhaal niet goed tot zijn recht laat komen. Ik weet dat ik zelf altijd heel lyrisch ben en niet iedereen daar op zit te wachten, maar deze schrijfstijl voelde heel kleurloos aan. De zinnen hadden te vaak dezelfde constructie, waren te vaak van dezelfde lengte en bevatten te weinig nuance. En meer dan eens was er sprake van onnodige herhaling zonder schrijftechnische functie.
Daarnaast bevatte het boek heel weinig echte, rauwe emotie. Het voelde aan alsof een vriendin een idee gekregen had voor een verhaal en mij dit idee aan het vertellen was. Heel veel emoties en gebeurtenissen werden benoemd, maar niet echt invoelbaar en doorleefd beschreven. Daarnaast werden er bij het uitschrijven van de dialogen keuzes gemaakt die ik niet helemaal kon plaatsen. Met namen delen van dialogen indirect opschrijven voelde voor mij onnatuurlijk aan.
Al met al biedt het verhaal wat mij betreft wel mogelijkheden, maar door de schrijfstijl die voor mij absoluut niet werkt, komt het verhaal naar mijn mening niet uit de verf en deed het me helemaal niks. En persoonlijk vond ik dat jammer, want ik had op meer gehoopt.